Het heil ons toekomende - pagina 186

176

volkomen verklaarbaar, zoo men met de Schrift is verkiezing der Gi'meente en in haar van de enkele geloo eigen Immers Christus, onze Middelaar, heeft niet de natuur der stelt. engelen aangenomen, maar het zaad Abrahams. De gemeente is niet door Schepping maar door Herschepping uit dood en zonde ontstaan.

menschen

koren

eerst de

Niet

de

God,

„die

dingen,

de

die niet zijn roept alsof ze waren,"

maar de Herschepper, „die de dooden levend maakt," is in de glorie der Gemeente te verheerlijken. Leert nu de Schrift, dat de uitverkie-" zing

een herstelling der gevallen engelen tot een dan ze vroeger innamen, maar een van de niet gevallenen in hun oorspronkelijken toe-

der engelen niet

hooger staande

staat

van

houden

stand, zoodat ze

is

heerlijkheid,

hun

beginsel bewaard hebben

:

dan kan

er natuurlijk

een toebehooren dezer engelen tot de gemeente geen sprake zijn; dan kunnen ze niet medetellen onder de uitverkorenen in Christus, dien ze wel als hun Heere aanbidden, maar met wiens verzoening in zijn bloed ze geen gemeenschap hebben; dan is er in het Lichaam van Christus voor de heilige engelen rangorde noch plaats. Ging men daarentegen uit van de voorstelling, dat de uitverkiezing der enkelen vóór de grondlegging der wereld niet in hun eenheid niet in hun bijeenhooren als Lichaam had plaats geals gemeente, grepen, maar zóó, dat eerst in den loop der tijden, na hun roeping en wedergeboorte, door het bijeentreden dezer enkelen een gemeente ontstaan, allengs een Lichaam gevormd en een band met den Christus dan zou er oorzaak noch reden zijn waarom ook de aangelegd was uitverkoren engelen niet in de zegepralende Kerk werden opgenomen en, zij het ook langs anderen weg dan wij, allengs tot gelijke betrekking, als waarin wij tot het Lam geraakten. Niet als Middelaar in algemeenen zin tusschen God en het schepsel, maar uitsluitend als Middelaar Gods en der menscheii is de Christus te eeren. Wie anders oordeelt, werpt geheel de innerlijke oeconomie der Schrift omver. In de tweede plaats verwezen we naar de uitverkiezing van Israël als volk, waarover men niet te spoedig heenglijde. Immers niets is gewoner dan hen, die in de Schriftleer van de uitverkiezing óók door enkele personen zich nog niet kunnen gevangen geven, zich juist op die verkiezing van Israël als 'volk te hooren beroepen. Ze meenen toch aan deze volksverkiezing, die het verloren gaan der enkele Israëlieten volstrekt niet uitsloot, een bewijs voor hun geliefkoosde stelling te kunnen ontleenen, dat wel de schare der belijders, de verzameling der Christenen, de vergadering der Gemeente, is verkoren, maar zonder dat hiermee ook voor de zaligheid der enkele personen

van

:

en Gemeenteleden

bepaald. tegenover de gangbare en hoogst verkeerde denkbeelden over de uitverkiezing die het Lichaam van Christus eerst allengs door de bij een verzameling der wedergeborenen doen ontstaan, iets

Deze voorstelling nu

is

is

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen