Het heil ons toekomende - pagina 107

97

En

dat laat

men

zoo.

Üaar doet de gemeente Zelfs

men

beseft

gemeente niets aan. van deze kwade ranken jegens den Heere en jegens den broeder. als

niet meer, dat afsnijding

onafwijsbare plicht is Dat dit in onze massale volkskerken niet anders kan, mag niet als verontschuldiging gelden. Het bewijst slechts dat deze Kerkstaat nooit door den Heere gewild kan zijn.

We

hebben zijn gezaghebbend Woord. In en onvoorwaardelijk gebod. Men mag,

stellig

elks

Bijbel

tenzij

staat zijn

men stoutweg

zulk gezag verwerpe, in zulk een toestand niet blijven. Hij zelf heeft den weg ter voorkoming en wegneming van het euvel aangegeven. Eerst den broeder alleen. Dan met twee of drie getuigen. dit niet, dan de Gemeente. Maar die Gemeente, waar is ze ? Waar schuilt ze ? Hoe haar te vinden ? Ge kreegt een twist met een uwer broederen. Er is een uwer broederen die iets tegen ii heeft. Buigend voor Jezus' gezag was het u onmogelijk in dien onverzoenden staat voort te leven. Ge gingt tot hem. De verzoening werd beproefd, maar mislukte. Aan wien lag het? Aan u of aan hem? Gij noch hij mocht dit beslissen. Nogmaals gingt ge daarom tot hem, nu door een drietal broederen verzeld. Toch gingt ge onverzoend uiteen. Er was nog geen beslissing, want

Baat ook

broederen in uw voordeel, uw tegenpartij der behoefde te erkennen. Wat nu te doen? Er kan geen twijfel over bestaan. Jezus zelf schrijft u de te volgen gedragslijn voor. Gij moet naar de Gemeente. „Zeg het der Gemeente" is zijn stellig bevel. Waar moet ge nu heen? Waar zult ge u vervoegen? Waar heen

spraken

al

hun gezag

de

niet

u wenden? Ach laat ons

het bekennen. Die gemeente is in onzen ellendigen toestand niet te vinden. Men is gedoemd in den onverzoenden toestand te blijven voortleven, zoo de wederpartij tot verzoening ongeneigd is. Men kan niet naar Jezus' woord doen. Men is in de treurige onmogelijkheid, om door het doen van Jezus' woorden te ervaren dat !

woord uit God is. Het pijnlijkst van dezen onhoudbaren toestand

zijn

is

nog, dat

men

er

geworden. Men leeft zorgeloos voort, zonder te beseften, dat een toestand die ons belet naar Jezus' woord te leven, geen oogenblik mag geduld. Men acht nog dat het bespreken van dit kerkelijk vraagstuk een netelige quaestie te berde brengt, die niet sticht, niet opbouwt en met ons allerheiligst geloof in geen verband staat. Men keurt het nog als ongeestelijk redetwisten af, zoo men deze dingen voor de consciëntiën brengt. Die verstomping van het Christelijk levensbesef is het verontrustendst teeken van de kwijning en ontbinding der gemeente. Toch gaan we voort, de Gemeente het „Ontwaak, ontwaak!" toe

stomp voor

te

roepen.

is

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen