Honig uit den rotssteen - pagina 45

!

31 en bezet houdt, dat hij zelf niet meer den toon aangeeft in de verborgen diepten van zijn wezen, maar én zijn denken én zijn verbeelding én zijn voorstellingsvermogen ter bewerking en ten gebruike afstaat en overlaat aan dien Geest van God. Dan overkomt hem in anderen zin wat hem slapende soms weervult

vaart in zijn droomen.

het droomen trekt ons bewustzijn, ons denken, ons voorstellen terug uit de wereld om ons heen, en opent zich aan den achterkant voor een heel andere wereld, waarin „onze geest in ons" stuur en richting ontvangt van een geheimzinnige macht, die op verborgen manier ons in onze droomen beheerscht. En zoo nu ook is dit „in den Geest zijn," een zich als terugtrekken uit de gewone week- en dagwereld, om stil en rustig het oog onzes gemoeds te ontsluiten in de heilige wereld van den Sabbat, waar alles anders is en aan andere wetten gehoorzaamt en heel anders toespreekt, en alsnu in die andere, betere wereld, om in die wereld van heiligen vree zich te laten bewerken en gezeggen en als te laten bespelen door den Heiligen Geest. Bij

zich

Zoo nu was Johannes „in den Geest" op den dag des Heeren. Hij natuurlijk naar zij)i stand en den aard zijner roeping. Hij als apostel.

om bewerkt te worden ter openbaring van dingen, die geopenbaard moesten worden aan de gansche gemeente en tot haar moesten komen door het Woord. En daarom hij, de apostel, in geheel eenige klaarheid; door onmiddellijke toespraak; door opzettelijke verschijning. Heel anders dan het „een gewoon kind der opstanding" vergaat, ook al is hij een medegenoot in de lijdzaamheid, in het koninkrijk en in de verdrukking. Maar hoe sterk we ook zelven op dit onderscheid, tusschen Johannes en ons, allen nadruk leggen, toch is de hoofdgedachte voor hem en ons één in den Geest moeten ook wij op den dag des Heeren zijn Overspanning baat niet, en het feit moet dus erkend, dat een kind van God op aarde onmogelijk aldoor „in den Geest" kan zijn. Hij,

:

hun onmogelijk. kracht in zijn goddelijk beroep, maar dan toch in zijn beroep voor deze wereld, ijveren, en tegelijk in den Gt-est zijn, zijn twee dingen die elkaar uitsluiten. Het hoogste waartoe we het ordinairlijk brengen kuiinen is, dat te midden van onzen arbeid en bij onze beslommeringen de Geest van God ons ondersteunt en bewaart en ons staande houdt en waarschuwt en prikkelt en bezielt en alzoo bewaart van het verderf. Dat maakt het leven

Met inspanning van

Maar om

zelf

alle

tot meer en hooger te komen, niet eens in een oogenblik gebed, maar als aanvankelijken toestand, voor een dag lang, zoodat alles om ons heen daartoe meewerkt, daarvoor is een Sabbat

van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen