Honig uit den rotssteen - pagina 231

!

217

Want wie

zich

„het paard zijner majesteit in den strijd" zelf

als

voelde, die zou onmiddellijk beneveld worden, struikelen

Het

gjeheira

om

dat

moedsbetoon

te

en neerploften. doen schitteren schuilt juist in

dat beven als een riet vanbinnen.

Het lam overwon met leeuwenmoed de hel en al haar krachten, nu nog onder Gods uitverkorenen zijn het de lammeren in eigen besef, die als leeuwen in den strijd onverwinlijk worden bevonden. Men is een lam, zoo bloó en weerloos, maar wordt als „het paard zijner majesteit" in den strijd gesteld! En versta nu toch onder die strijden niet vooral en niet meest de disputen of moeilijkheden die ge om de belijdenis van Gods heilige waarheid met uw naasten hebt. Neen we hebben den strijd niet met vleesch en bloed, d. w. z. niet met onze medemenschen die in vleesch en bloed voor ons staan, maar wel, en vooral met die geestelijke boosheden, die geen vleesch en bloed aan zich hebben, en juist daardoor zoo overal ons kunnen vinden en zoo diep in ons hart kunnen indringen. De strijd gaat niet tegen u, maar tegen God, en tegen u maar en

God

alleen voor zoover en zoolang ge aan

En daarom

met den Satan

vasthoudt.

met al de trawanten en van Satan; met al de geestelijke machten in den geestelijken dampkring met al de instrumenten van den Booze, die in de wereld om u en in de wereld van uw eigen hart gereed liggen. Dus ook en vooral met uw eigen ik, Satans zeer bijzondere dienaar en zeer geheime vertrouweling. Tegen die machten gaat het in en die machten zetten uwe ziel na, en het komt er voor u op aan, niet om in de disputen met menschen, maar om in de geestelijke worsteling met die schrikkelijke machten zoo weerstand te bieden, dat zij vlieden en gij ze najagen kunt. Maar uw ziel weet ook wel, hoe omgekeerd het daarmee stond, hoe het altijd vlieden was, en altijd terrein verliezen, en steeds banger worden. En als ze dan weer op u afkwamen, dan klaagde de ziel al van verre o God, hoe kom ik er ooit van onder uit Ja, op het laatst gingt ge maar liggen, zooals het lam soms doet, denkende: „tegenstribbelen baat toch niet en vlieden ook niet meer, zie daar ben ik, doe met mij. Satan, naar uw lust!" die

strijd

is

;

satellieten

;

:

!

Schrikkelijke toestand

En

toch, toestanden waar een ziel wel waarlijk in komt; waar ze kan komen met een koud hart met de ongevoeligheid van de wanhoop, o, Dat ze wel zou willen verlost worden, maar dat ze denkt: „Daar is nu toch eenmaal alle kans op weg!" Tot dan in die toestanden, in die koude, kil doode toestanden, soms opeens een lichtstraal in de ziel schiet, die haar zeggen doet: „Maar God is er toch nog!" en juist om de volkomen desperaatheid.

in

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen