Heils termen - pagina 199

:

189

nu

is

ons

dus

dag

van

het de dag der zaligheid." (2 Cor. 6 Alles noopt 2). in engeren zin aan het Woord des Zieners vast te houden „het welbehagen des He eren door Zijne hand gelukkig lijk voortgaan." (Jes. 53 10) en op grond der Schrift den :

:

Gods

Welbehagen, of wil men, het jaar en den tijd zijns eerst van die ure te laten ingaan, waarin Bethlehems

W.elbehagens kribbe zich haar heiligen last zag toebetrouwd. Met dit „jaar des Welbehagens" is dus allerminst de tijdruimte van een jaarkring bedoeld. Het wijst alleen op een insnijding in den tijd, zoodat er een tijd zonder en een tijd met welbehagen is en die na Bethlehem's kribbe reeds verschenen en alle eeuwen saam, verdwenen, of nog uit den schoot der toekomst in het licht zullen treden, worden saamgevat onder de ééne benaming: „de tijd of het jaar des welbehagens." Blijkbaar met opzet wordt aan de wrake slechts een dag, maar aan het welbehagen de naam van jaar toegekend, als ten nagalm op het heerlijk Psalmwoord: „Er is een oogenblik in Zijnen toorn, maar een leven in Zijn goedertierenheid!" Die wisseling, die keer, die overgang van den „tijd des toorns" in den „tijd des Welbehagens" is daarom de eenige ombuiging, de eenige zwenking in den levensstroom, de eenige kentering van het levensrad, die op heilig teiTcin der gemeente van Jezus Christus beslist. Die wisseling, die eens in Bethlehem voor alle eeuwen den stroom des levens om deed slaan, wordt nog in elk Kerstfeest herhaald en aan het feest van Bethlehem gaat dies in het kerkelijk jaar de Advent vooraf, om den feitelijken overgang uit „toorn" in „welbehagen" bij het Kerstfeest niet te verliezen. Ja meer nog voor elks persoonlijk leven is dit alleen de keer van de tijdkringen, de christelijke jaarwisseling, die beslist voor het zielsleven en onder de kracht der vernieuwing ons een waarlijk nieuw jaar brengt. Laat de droesem in de perskuip, die tot verderf overging, uw walging wekken, toch bespeurt ge niet, dat uw zegelring met kostbare parel er in viel, of ge voelt u onwederstaanbaar getrokken, naar wat eerst u tegenstond en verjoeg. Zulk een parel nu in de gistende perskuip is de Emmanuël „God met ons" in de verdorvenheid van ons menschelijk geslacht. Slechts hierin zou dit beeld te' zwak zijn, dat de parel niet, het kindeke Jezus wel aan het verdervende om zich heen verwant is, Gods welbehagen daalt op de menschheid dus eerst van de ure af, dat de Vader ons niet aanschouwen kan, zonder den Zoon in ons geslacht als onzer één te zien. 's Heeren Welbehagen kan op u niet rusten, zoolang de Christus in uw ziel geen woning heeft gemaakt, om 's Yaders welgevallen ook naar den tempel uws harten neer te trekken, en dan eerst zal al „het Welbehagen Zijner goedigheid" 11) vervuld zijn, als het zuurdeeg het al doorzuurd zal (2 Thess. 1 hebben, en de Vader in de nieuwe menschheid niets aanschouwen zal, dan het eindeloos zich schakeerend beeld des eenig geliefden Zoons. :

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen