Voor den slag - pagina 11

te leggen, dan wordt op eens die bange nood hem genomen, dan keert gerustheid voor de toekomst bi] hem in. En bovenal, dan heeft hij niemand daarvoor dank te zeggen, want dan heeft hij 't alles zelf verdiend en komt 't alles van

wekelijks vast

van

't

zijn

eigen wel verdiend loon.

hart

het, waar dt werkman naar snakt. Voor zijn toekomst, nood, verzekerd te zijn, en die rust voor zijn toekomst alleen aan eigen inspanning, aan eigen opoffering dank te weten.

Dat

bij

is

allen

Dat verheft, dat veredelt den handwerkstand. Dit alleen is het wat ook hem kan geven, wat wij, meer gegoeden, reeds alle eeuwen door Levenszekerheid zonder gekrenkt te worden in zijn eer. bezaten Stemt ge nu Rechts, en blijft Rechts in het bewind, dan kan die heerlijke uitkomst reeds eer we vier jaar verder zijn^ werkelijkheid worden, en zal er voor invaliedenen ouden van dagen, voor mannen en vrouwen, voor weduwen en weezen hulp dagen, als de nood aanklopt, en die hulpe zal de werkman zichzelf hebben verschaft. Met Staatspensioneering over vier jaren niets, met Verplichte Verzekering over vier jaren in aller nood voorzien, zoo staat bij deze stembus de keuze. En wie, die voor den Christus Consolator in aanbidding nederknielt, kan hier dan aarzelen, ook al beoogt ge zelf van die Verzekering geen profijt. Of wat is Ontferming anders, dan dat, wie zelf den nood niet kent, meeleeft in den nood der verdrukten? Is het niet een in merg en been Christelijk beginsel, dat we saam elkanders lasten dragen, en wat is heel het verzekeringswezen anders, dan een middel ons van God gegeven, om dit rijke denkbeeld in rijke toepassing te brengen? En ook wie zal zeggen, dat 't geen Christelijk uitgangspunt is, dat de arbeider zulk een loon moet ontvangen voor zijn arbeid, dat hij er van leven kan, niet alleen zoolang hij gezond is en werkt, maar ook wanneer de kracht hem begeeft? Zeker, er zullen ook dan nog steeds armen onder ons zijn, en de liefde zal er haar eere in stellen, dezen te hulp te komen, maar wie zou het aandurven om heel den werkmansstand naar den arme te verwijzen ? Het is zoo, als onze werkmansstand zonder zonde was, zou geen verplichte Verzekering noodig wezen, want dan kon een ieder zich vrijwillig verzekeren, en daar moet 't ook heen. Maar zoolang de zonde der onnadenkendheid, der zorgeloosheid en der traagheid op nog zoo breede schaal heerscht, moet verplichting deze zonde te keer gaan. Een nobele verplichting, waarvan de Overheid het nakomen van haar onderdanen afeischt. Sla Gods Woord maar op, en zie hoe in Israël de beschikking over het eigendom ten faveure der behoeftigen was ingeperkt, en ge zult gevoelen dat de Overheid in haar zorge te kort schiet, zoo ze aarzelt om hier in te grijpen. En daarom, dringt als kiezers van Antirevolutionairen huize die helden der Staatspensionneering in den hoekv terug. Van al wat ze u voorspiegelen, komt in ons land toch nooit iets terecht. Heil ligt alleen in de verplichte Verzekering. Al wat onder den naam Staatspensioneering zich aandient, is niets dan Staatsarmenzorg, en hier gaat immers uw Antirevolutionair beginsel :

rechtsdraads tegen

in.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen