Het heil ons toekomende - pagina 44

34 sluit liuii oogen, opdat het niet zie, noch noch zich bekeere, en Ik het geneze." Een ontzaglijke uitspraak, die niet slechts voor het Oude Verbond, maar blijkens Jezus' eigen woord ook voor de bedeeling des Nieuwen geldt, waar Hij zijn jongeren toeroept: „Tot de scharen spreek Ik door

maak

ooren zwaar, en

liiin

noch

hoore,

versta,

gelijkenissen,

eeniger

te

(Mark. 4

opdat

11,

:

zij

ziende zien en niet bemerken, opdat

zich bekeeren en

tijd

zij

niet

hun zonden hun vergeven worden."

13).

bestaat tusschen Oud en* Nieuw Verbond, dat ontzagwekkende tegenstelling zich na de verschijning van den Christus meer in zijn persoon heeft geconcentreerd. Niet meer de prediking van het Woord, maar het vleesch geworden Woord is, na de kribbe van Bethlehem, toetssteen des eeuwigen levens geworden. Hij is daar. Hij is in de wereld. Die wereld moet met Hem rekenen, en of die wereld wille, dan niet wille, aan Hem, aan zijn persoon moet ze openbaar worden. Haar verhouding tot Hem bepaalt en beheerscht haar toekomst Hij is, met zijn komen zelf, gezet tot een val en opstanding. Hij is, door zijn optreden zelf, de steen, die verplettert op wien hij valt, en vermorzelt al wie tegen hem aanvalt. Zijn persoon wordt in het hart, door het woord en op de lippen zijner apostelen de wereld ingedragen, zoodat, waar zij zijn. Hij is, van tweeën een tot een reuke des levens of een reuke des doods. Neutraliteit is tegenover Hem ondenkbaar en onmogelijk. Die niet voor is, die kiest tegen. De oude tegenstelling van vloek of zegen is in Hem tot haar voleinding gekomen. Hij is in zoo beslissenden zin Slechts

dit

verschil

brandende,

de

:

der wereld, dat elke schakeering zelfs voor de majesteit persoon verdwijnt. Hieruit volgt, dat den Christus in het hart, door zijn optreden of zijn woord, in eenigen kring of tot eenig hart te brengen, spelen wordt met vuur, zoo dikwijls het zonder ernst en bewustheid geschiedt. Elke levenskring, en evenzoo elk menschenhart, verzwaart zijn oordeel door, na van den Christus gehoord te hebben, niet voor het

oordeel

van

zijn

Hem

te

kiezen.

het hiervan dan af te scheiden, Christus doet hooren, voor hem oorzaak

wie een ander van den 't zij dan van zijn toebrenging tot den Heiland of ... en hierin ligt het ontzettende, van verzwaring zijns oordeels tegenover den Heere. Den Christus te bezitten, al is het ook maar in de prediking van zijn Woord, laadt derhalve een ontzettende verantwoordelijkheid zelfs op den eenvoudigste. Die verantwoordelijkheid is de man van geweten zich bewust; de gewetenlooze niet. De gewetenlooze neemt de hem toebetrouwde peerlen en werpt ze Is

dat

worden moet, .

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen