Practijk der godzaligheid - pagina 31

23

ook door de hangende nevels door kan breken, doet dan toch en de uitstraling g^'ijpt plaats. Terwijl omgekeerd de kunstigste nabootsing, ook al is er geen windje of neveltje aan de lucht, nooit en nimmer de kerk er maken kan, waar de uitstraling van het Eaadsbesluit ontbreekt. Zoo diep wortelt het zuivere, zalige, troostende kerkbegrip in het hart van de Verkiezing en van de Verbonden. Zoo beslist en doortastend bant de gereformeerde kerk, op dien wortel bloeiend, meêdoogenloos en zonder sparen, allen Want wel schept het Verbond de clericalistischen zuurdeesem uit. genademiddelen en institueert het die door instellingen, maar altoos zoo, dat nooit die genademiddelen uit de instellingen voortkomen, maar het altoos die uit God komende genademiddelen zijn, waaraan die instellingen heur ontstaan, heur kracht, heur Averking danken. Verbanden, inrichtingen, instellingen ontstaan vanzelf zoodra de kerk zich met eenige gedurigheid openbaren mag maar scheuren even spoedig los, vermolmen en vallen uiteen, indien die wezenlijke kerk terug wordt gedrongen. Doch dat deert en dat hindert niet, want evengoed als de kerk van Christus ze vroeger als gebladerte aan haar takken liet groeien, bezit zij nog ook nu het pit, het mergsap, de levenskracht, om ze ten tweeden, ten derden en ten vierden male uit zich voort te brengen desnoods dan zelfs, al ging, gelijk in meer dan één stad en één land in de dagen deV Eeformatie, voor ons oog alle merkbai'e continuïteit volstrekt teloor. Daadwerkelijk is dan ook geheel de Eeformatie, geheel het werk van Luther, Zwingli en Calvijn niets dan kerkverwoesting, brutale revolutie en vermetele onderstebovenkeering van de bestaande orde van zaken geweest, zoodra men iets minder diep dan in het Eaadsbesluit en in het Genadeverbond de kerk haar wortelen schieten laat. Eoomsch in hart en nieren wordt een iegelijk,

worpen

stof

of

er niet toe, het schijnsel is er

;

;

die weer, echt clericaal, zijn eigen electrisch licht durft uitgeven voor de uitstraling van het licht der zon. Niets dan inconsequentie is het, om semi-pelagiaansch in de leer te worden en dan niettemin in de

van Luther te blijven. En het einde van dit valsche standpunt is dan ook, dat men, in zijn betweten, den levensdraad afsnijdende, die, gelijk voor alle ding, zoo ook voor de kerk van Christus, alleen uit Gods eeuwig Raadsbesluit kan worden voortgesponnen, wel eindigen moet met, gelijk de legitimisten in Engeland er nu reeds aan toe zijn, het werk der Hervormers als zonde te veroordeelen en te brandmerken als revolutionair bedrijf. Dribbelen op het koord kan men niet tot in het oneindige. Ten slotte moet er gekozen. En dan komt de keus zoo te staan: of de Hervormers deden hun plicht; óf wel ze deden zonde. Indien zonde, keer dan met boete en berouw naar Eome weder. Maar indien hun plicht. Christenvolk ook in deze landen, volg dan in belijdenis en kerkbedrijf manmoedig en zonder aarzelen, hen naï practijk antipapist en lofredenaar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen