Dat de genade particulier is - pagina 181

171

maar dan raoogfc ge in de persoonlijke toepassing; nooit verder gaan dan de ontwijfelbare cretuigenis: „Een rantsoen verworven, in waardij genoegzaam voor de verzoening aller zondaren." Het „ook voor u," indien hierbij althans ook „de persoonlijke toepassing van het heil" Avordt ingesloten, mag buiten de gemeente,

gelooft'* ;

door niemand en tot niemand anders dan in toebiddende bedoeling worden gezegd; want waardig om het Boek des Levens te ontsluiten zijt niet gij, mijn broeder, die op den preekstoel staat, maar is alleen het

Lam!

VIII.

STRIJD BLIJFT. Die ons

neming

te voren verordineerd heeft tot aantot kinderen, door Jezus Christus, in

zichzelven, wil.

naar

het

welbehagen van zijnen Ef.

1

:

5.

Zoo

werd het ons dan doorzichtig als glas, wat in deze heilige de openbaring der Heilige Schrift ons te kennen geeft en wat op grond van die Schrift-openbaring door onze vaderen, onder smaad en vervolging en -bij het vloeien van het martelaarsbloed, is beleden. Het komt, kort saamgevat, neder op het volgende: materie

Ten eerste : De uitkomst toont ons, naar ieder toestemt, dat slechts een zeer klein aantal van de veertienhonderd millioen menschen, die op aarde leven, afsterft in de levende gemeenschap aan den eenigen Borg en Middelaar, Jezus Christus. Ten tweede: Hieruit volgt, dat (onverschillig of men met de Gereformeerden een particuliere, of met de hedendaagsche Lutherschen een algemeene genade belijdt) een iegelijk, die nog het „sterven in de gemeenschap met den Zoon van God," als stellige conditie beschouwt om zalig te worden, niet kan ontkomen aan de erkentenis van het allerschrikkelijkst feit, dat de meerderheid niet zalig afsterft. Ten derde: Ontkomen aan deze slotsom kan men alleen door óf te zeggen, dat er wel zaligheid is, óók buiten Jezus ; óf door toe te geven, dat men ook na den dood zich nog bekeeren kan. Beide voorstellingen die geheel tegen de Heilige Schrift indruischen. Ten vierde: Staande nu tegenover dit onomstootelijke, allerontzettendste feit, leert de Schrift ons, dat de menschheid door de zonde der wijs in merg en been ontaard, verbasterd en verdorven is, dat ze zonder reddende, wondere machtdaden Gods eenvoudig niets kan, dan in haar totaliteit ganschelijk verloren gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen