Honig uit den rotssteen - pagina 104

:

90

XXXITI.

[Ct

,;iftcu

aïs te tarliiL\

Simon, Simon,

de Satan heeft ulieden de tarwe maar ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoude. Luk. 22 31, 32. zeer begeerd,

om

zie

te ziften als

:

:

De

van

onzen

Heere

Christus verkeeren in onze Ze gaan grif en goed door voor „geloovigen." Ze heeten de „getrouwen", die hoog in lof staan tegenover de „afvalligen". Vaak zelfs zijn ze in hun kring leidslieden en toongevers. En zoo leven ze, op den roep hunner rechtzinnigheid drijvende, zonder veel smaad of vervolging, er maar al te dikwijls o, zoo gedachteloos, op voort. Er is weinig teederheid en broederlijke moed, om elkaar onderling te vermanen en op te scherpen. Bovendien het menschelijk „ik" is zoo overgevoelig geworden, dat men bijna niets meer zeggen durft. Een kerk die waken en door de kastijding der tucht louteren kon, is En heel de toestand, waarin de „geloovigen" verer niet meer. keeren, is zoo onvast, zoo door sekten bedorven en door eigendunkelijkheid uit zijn voegen gewrikt, dat, waagt men het nog eens, om een zondigenden broeder in heiligen toorn aan te tasten, de sektehoofden van alle kanten de armen reeds naar hem uitsteken en hem toefluisteren: „Zeer lieve en gewenschte broeder, als men het u onder uw vrienden te moeielijk maakt, o, wees dan onzer één, wij zijn op verre na niet zoo kieschkeurig. Elke broeder is ons lief!" En dat zou nu alles niets zijn, indien Satan tot werkeloosheid ware gedoemd. Maar helaas, dat is hij niet. En God de Heere heeft het voor ons noodig gekeurd, dat die vijand onzer ziele, ons, in verband met de wereld en de zonde in ons eigen hart, nog altijd rusteloos zou blijven aanvechten. Hij mikt dus zijn pijlen nog wel terdege op ons hart. En ge weet het, Satan is sluw, de vader der

dagen

belijders

in

uiterst

gevaarlijken

.lezus

toestand.

leugen en een moordenaar van uw hart. Hij, de Duivel, is nog altijd de oude zifter. Hij weet dat Christus Jezus verordineerd is, om eens aller ziel te proeven en te oordeelen. En dat daarom in Christus' hand „oen wanne" is. Een wanne of zeef, waarmee hij de zielen zal ziften, om aldus te doorziiivercn zijn dorschvloer en te verzamelen in zijn eeuwige

schuur wat dege tarwe

blijkt

en geen kaf.

Satan, dat weten we, den Christus altijd nadoen. Hij wil dus óók keuren en proeven. Hij neemt ook een wanne. En gelijk Jezus het zijn lieven discipelen in den nacht van het verraad aanzei

En nu wif

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen