Heils termen - pagina 86

76 Teeken, daarna het Geloof. Bij de Gemeente daarentegen daarna het Teeken. Men kent het schoone antwoord van onzen Heidelberger op de 65e Yraag, naar den oorsprong des Geloofs „Het komt van den Heiligen Geest, die het geloof in onze harten werkt, door de verkondiging van het Heilig Evangelie en sterkt datzelve door het gebruik der Sacramenten." Welnu, wat gesterkt zal worden, moet er reeds zijn. De Catechismus ontkent dus, dat het Sacramenteele Teeken als middel tot eerste werking des geloofs mag gebruikt worden; een verklaring, waarvan het gewicht, vooral met opzicht tot den Heiligen Doop, in het oog springt, maar die dan ook geheel samenstemt met de orde door den Heere zelven in het majestueuze woord uitgesproken: wie geloofd zal hebben èn gedoopt zal zijn, zal zalig worden. En dat dit wederom niet uitsluitend van den Doop, maar evenzeer van het Avondmaal geldt, toont ons de vergelijking van de voetwassching en de instelling des Nachtmaals ten stelligste. Bij de voetwassching reeds zegt de Heere tot zijn jongeren: „Gij lied en zijt rein," een uitdrukking die volstrekt zonder zin zou zijn, zoo men zich de jongeren nog zonder geloof dacht. Zij waren rein, blijkens Joan. 15 3, „om het woord, dat Hij tot hen gesproken had," waarbij van zelf een ieder de Kantteekening onzer Statenvertaling tusschen de regels leest „namelick ende ghy met een oprecht gheloove hebt aenghenomen." Ook hier gaat dus het gelooven aan de instelling van liet Sacramenteele Teeken vooraf, en treffen we dezelfde volgorde aan, die in het woord bij Marcus (16 16) met opzicht tot den Doop werd aangegeven. Hier moet scherp op gelet worden, wijl elke poging om de volgorde van Geloof en Sacrament om te keeren, ons, ten spijt van onzen gereformeerden oorsprong, op den weg der Sacramentsvervalsching zou leiden, dien Eome door haar leer, dat de Sacramenten op zich zelf kracht oefenen, zoo ter kwade ure heeft betreden. Bovendien, verliest men dit uit het oog, dan kan het Sacrament niet langer als Verbonds teeken, dat is als Teeken der Gemeente gedacht worden. is

eerst het

eerst het Geloof,

:

:

;

:

:

Immers de Gemeente,

in den zin der Schrift, heeft het

geloof,

of belijdt althans dit te hebben. Ongetwijfeld zijn er in haar midden,

wien óf dit geloof nooit zal doorbreken, óf nog in de gangen der voorbereidende genade verborgen ligt, maar dit is slechts een bedenking, die aan enkelen in haar midden ontleend is, en aan het karakter der Gemeente als zoodanig, der Gemeente „in haar geheel genomen," niet het minste verandert. Omdat tot het Nederlandsche volk ook een tal van genaturaliseerde vreemdelingen behoort, die onze taal gebroken, en evenzeer een tal van zuigelingen, die onze taal nog in het geheel niet spreken, zal wel niemand beweren, dat het ]S^ederlandsche volk, als zoodanig, zou kunnen genomen worden als een volk, dat de Nederlandsche taal nog leeren moest. Het volk als zoodanig is een volk dat die taal kent, bezit en spreekt. En zoo nu ook bij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen