Dat de genade particulier is - pagina 157

147 voorwaardelijk, één besluit onomstootelijk vaststaan,

Amen

uit de ziel zal

komen op

t.

w, dat ons het

elke openbaring die het

God

geliefd

ons te doen. Yast, dat we niet wringen zullen, om krom te buigen wat recht is, en niet tornen zullen, om los te krijgen wat vast is; noch ook in den trant der koopers op de markt, handel zullen drijven in het heilige, om óf te overvragen óf af te dingen, als kon ooit God iets schieten laten van zijn hoogheilig Wezen, om aan ons bekrompen denken genoegdoening te verschaften; maar dat we, integendeel, onzen mond het zwijgen zullen oplepjgen en, zonder ooit ons denken te verkrachten of een tegenstelling te verzwijgen, die metterdaad voor ons bestaat, openlijk, onbewimpeld en ootmoedig dat denken gebieden zullen nooit de hoogere autoriteit te loochenen van het denken Gods. Er is dus geen sprake van schipperen, van een geven en nemen. Daar kan een kind des Koninkrijks nooit aan willen. Dat verfoeit hij met al de energie van zijn geloof. Wat we eischen is alleen, dat we eenerzijds zuiver uitwerken en oprechtelij k erkennen, hoe het wel zijn zou, als het naar óns inzicht, ónzen maatstaf, ónze inbeelding ging, en nu daartegenover stellende, niet in bedekte en. gedempte, maar in klare en ondubbelzinnige woorden, wat God de Heere ons in zijn Woord te kennen geeft; zonder aarzelen belijden Hier is strijd, hier is tegenspraak, hier stuit ons oog op het zullen mysterie! Om voorts, overmits we zondaars zijn, het onszelven klaarlijk aan te zeggen, dat tegenover dat spreken Gods in zijn Schrifture óns inzicht zelfs niet de waarde heeft om in aanmerking te komen. Het komt dus van verre niet aan op een verstandelijk elkaar vangen in strikken van betoog of redeneering. Daar zijn Gods kinderen warsch van. Dat spreekt hun ziele nooit toe. Dat gaat buiten hen om, en valt eer onder hun geestelijk oordeel. Neen, op een geestelijke daad wordt hier aangedrongen. Op de daad, ds^t ge ophouden zult uzelven te overschatten. Dat ge af zult leggen uw ingebeelden waan. Dat ge met uw eigen ik ook uw eigen woord zult verloochenen. Kortom, dat ge luisteren zult naar dat ontLaat af en weet dat Ik Ood hen zaglijk roepen des Heeren En zoo opgevat, ja dan dringt de wigge die we hier aandrongen, wel terdege in de voege van het leven der ziel in, dan komt het hier wel waarlijk op godsvrucht en godzaligen zin aan; en mag niet gerust, eer ook ons tegenwoordig geslacht ophoude God Almachtig te dagen voor de vierschaar zijner ingebeelde zekerheden, om eerbiediglijk voor zijn aangezicht te verschijnen, waar Hij u toeroept, dat gij u vernederen zoudt, om een Amen te geven op zijn Woord. heeft

:

:

!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen