Heils termen - pagina 54

:

44 opneemt, het feit van Jezus komst in het vleesch. Keeds in het Paradijs gaat het Heils woord uit, dat dit Wonder der Wonderen aankondigt, maar even als in de eerste belofte aan xVbraham de geboorte van den zoon meer ondersteld dan aangeduid was, om eerst zich

door

nieuwe

hier.

De

Openbaring

paradijsbelofte,

ontplooid

daaruit

hoe

rijk

te

en heerlijk ook,

is

—

zoo ook toch nog slechts

worden,

de eerste schemering van het licht der profetie, dat, van eeuw tot eeuw hooger klimmend, aan den gezichteinder der Godgetrouwen, in steeds rijker heerlijkheid de komst van den Christus, eer Hij verschijnt, aan Israël toont. Weer telkens gaat er een stemme uit van den Hooge, weer telkens spreekt de Heere een nieuw Woord door den mond zijner zieners, dat, met het reeds geopenbaarde Woord

saamgevoegd,

Woord

schijnt voortgevloeid en het toch én in Sinai's wet én in den ganschen schat der profetieën het geheele Heilswoord is uitgesproken, dat straks in het Heilsfeit zelf, in de komst van den Zoon, zal Avorden vervuld. En dat die orde niet maar zoo is, maar dat ook het voorbijzien van die orde schade aan ons geloof moet brengen, getuigt diezelfde Schrift ons schier op elke bladzijde. Men vergist zich ten zeerste, zoo men waant, dat het vooruit verkondigen van het feit alleen tot vertroosting strekte van hen, die voor de komst van het feit ten grave

telkens

daalden.

uit

verrijkt,

dut eerste

tot

eindelijk

bracht het die vertroosting óók, maar dat toch maar in de beproeving des geloofs het hoofddoel dier aankondiging lag, is met de Schrift in de hand onwederlegbaar. „Nu zeg Ik het u," sprak de Heere, „eer het geschied is, niet opdat gij daardoor nu reeds zoudt vertroost worden, neen, maar „opdat, wanneer het geschied zal zijn, gij gelooven moogt dat Ik het ben." Niet slechts een enkele maal, maar telkens, wordt, tot in het kleine en schijnbaar geringe toe, op de vervulling in Christus gewezen, van wat eertijds onder de bezieling en ingeving des Heiligen Geestes was gezegd. En dat werkelijk de profetie niet allereerst tot vertroosting, maar allermeest tot beproeving des geloofs geschreven is, toont de Apostel gedurig, als hij de gemeenten herinnert: dat de dingen des Ouden Yerbonds niet slechts ter wille der vaderen, maar allermeest om harentwil geschreven waren, Hoe juist door die vooropstelling van het Heilswoord het geloof op den hoogsten proef werd gesteld, zien wij een volgend maal. Nu

Zeer

zeker

niet in die vertroosting

—

—

kunnen we

zeggen geweest een niet vertrouwen van God op zijn en een stellen van de tastbare dingen boven den Onzienlijke. Een Heilsfeit nu is tastbaar. Het Heilswoord daarentegen slechts dit

De zonde

is

Woord is

on-

zienlijk.

Kwam nu eerst het Heilsfeit, dan zou het aanvaarden hiervan nog geen geloof zijn, waardoor de mensch zichzelven opgaf en de zonde in den wortel vernietigd werd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen