Practijk der godzaligheid - pagina 66

:

!

58

walgen

En

!

den

twijfel

precies

toch,

diezelfde

wnl gelijkheid spreekt er nu

uit,

op den kansel aandurven, om de zoti de \fm. interressant voor te stellen, en het „onbewust" geloof te

predikers

als

het

zelfs

verachten.

„Gehoorzaamheid" o)i(l(rivcrp'

te

ii

aan

zulk een schitterende zedelijke kracht; zich de waarheid, en stille te ziJD, is zoo goddelijk

is

heroiek en groot

Al dat

zelfs

geleerdheid, telijke

iets willen

staat

zedelijk

en dat pochen op zijn nietsbeduidende zoo laag en is zoo ontbloot van alle gees-

zijn

waardij.

was er verrukt over, als hij van die eenvoudige, geloovige, stil aannemende lieden ontmoette, en walgde van die geleerde ingebeelde dwazen. Hij kon er zijn God voor danken, toen hij sprak „Ik dank U, Yader, Heere des hemels en der aarde, dat Gij deze dingen voor de wijzen en verstandigen verborgen hebt, en hebt ze den kinderkens geopenbaard. Ja, Vader, want alzoo is het welbehagen Jezus

voor

U!"

Zulk een „kind" op den kansel, geeft zulk een heerlijke bediening des VVoords. Die predikt vraagt onderwerping; nu dan, dat hij zelf eerst zich voor Gods Woord buige, en af blij ve van de gemeente o,

opgesmukte critiekgeleerdheid die tot niets nut. Een dienaar des Woords die zich als heer over het Woord opwerpt, is een zoo dwaze figuur, een zoo onedel karakter. En dan eerst is op den kansel de zoude overwonnen en de hedienhig in den Geest geheiligd, als de man die daar spreekt innerlijk klein gemaakt en afgebroken is, al zijn geleerdheid en waanwijze inbeelding op dorst geven,

met

zijn

en zich boog, diep boog, stil en kinderlijk boog, in gulle ongeveinsde onderwerping onder dat onverminkte, onverzwakte en onvervalschte Woord van zijn God. De kerk moet er dus op bedacht zijn, om én bij haar predikers én bij haar leeken, die zonde van den Twijfel te bestraften; dat valsch individueele in onze opiniën te keer te gaan; tegen de invloeden van den onheiligen wereldgeest ons te sterken; en in het bewustzijn der gemeente stil te doen voortkabbelen den stroom van levende overtuiging, die langs de bedding der Christelijke kerk aller

eeuwen

tot

ons kwam.

Dat nu het opkomend geslacht door zondigen twijfel de ziel verscheurd wordt, en dat de dienaren des Woords met hun eigen figuur verlegen worden, dat is de schuld der kerk die niet gewaakt, de schuld der gemeente die niet gebeden heeft, en de schuld van de ontaarde godgeleerdheid, die me nscJien wijsheid uit ging stallen in stee van te doen leven en aanbidden de veelvuldige wijsheid Gods.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen