Practijk der godzaligheid - pagina 11

I.

ONS RICHTSNOER. Aan de gemeente Gods, in Christus Jezus,

.... den geheiligden den geroepen heiligen. 1

Cor.

1

:

2.

Er wordt in de gemeente van Christus op aarde dag aan dag gehandeld, iets gesproken, iets gedaan, 't zij door de leden in het algemeen, 't zij door hen die bekleed zijn met ambtelijk gezag en dies met ambtelijke verantwoordelijkheid. Nu is de vraag: Hoe gaat het bij dat handelen toe? Hoe maakt men uit, op wat wijs men zich bij dat handelen heeft te gedragen? Wat is de maatstaf, die hierbij wordt aangelegd? Aan welk beginsel onderwerpt men zich in deze? Wat beslist of er zóó moet worden gehandeld of anders? Komt men met die zwaarwichtige vraag tot den feitelij ken toestand, dan is het om bij te schreien. Dan toch ontwaart men, dat leek en ambtsdrager sinds lang bij dit gemeentelijk handelen alle spoor bijster

den leek noch bij den voorganger van een een beginsel ook maar in de verte sprake is, en dat (prijselijke uitzonderingen nu daargelaten) een iegelijk in de gemeente „alleenlick doet 't geen goet is in syne ooghen." Schromelijk is dan ook de verwarring die heerscht. Het is een tijd als Israël in de dagen zijner richteren beleefde. Ieder gaat zijns eigen weegs. Zooveel stammen Israëls zooveel Israëlletjes zijn er. Een inval wordt uitgangspunt van een levenslijn en vereenigingspunt voor een groep zielen zonder stuur of koers. En gebruik makend van die ergerende bandeloosheid, valt Askalon uit het Zuiden aan en Hamath uit het Noorden. De wilde bergroovers dalen af in de vlakten onzer heiligheden. Zoo is er cijnsplichtigheid en slavernij, waar vrije eer en fierheid moest wezen. En het droeve einde is, dat 's Heeren lieve volk, dat zijn Naam moest groot maken, zelf saploos en dor ineenzinkt en oorzaak wordt dat die groote en heerlijke Naam wordt gesmaad. Er zijn geen beginselen meer, waarvan men te merken komt, dat ze als richtsnoer van doen en laten in de gemeente gelden. wierden;

richtsnoer,

dat

er

een

noch

bij

maatstaf,

Men doet of laat iets; doet het zus of doet het zoo; niet omdat men beseft en inziet: ,,Zoo moet het krachtens den onverbiddelijken

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen