Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 455

:

§

God

Eigenaardige vorm van het verbond tussclien

3.

matiek niet behandeld.

de prediking en

In

en mensch.

de gemeente echter

in

61

veel, vooral

daarom zeer wenschelijk. We beginnen daarbij met de opmerking, dat de verbondsidee in het Nieuwe Testament veel minder voorkomt dan in het Oude. Toch zou het verkeerd zijn daaruit te concludeeren, dat die gedachte ais zoodanig onder het Nieuwe Testament minder op den voorgrond treedt. Ze doet dit wel, vooreerst door de testamentaire idee, vervolgens door die van de y.Xnpovs/ulx, maar ook door de beloften. In het Oude Testament is daarvan gansch geen sprake. In het zekere kringen

in

de gemeente.

in

Bespreking

is

Nieuwe Testament echter vinden we van de Vzyys/./z; voortdurend gewag Wel komt in het Oude Testament een homoniem begrip voor,

gemaakt.

In twee psalmen: Ps. 77 9 en elfmaal in Ps. 119. Dat \sde waar we dat begrip gedurig vinden. Ps. 77 9 luidt: "iiqn nïj'y Dsxn

toezegging.

n.l.

psalm,

:

:ini i"i^ "iDS

met

n^i

woord

toekomst

is

wordt dus aangeduid dan

niets anders

:

De vraag

Is

:

beeld

om

plaats

Met het oog op de daarom opmerkelijk,

is

uwen

en

:

zichzelf ligt

zade, waarover

in

de verzen 38, 41, 50, 58, 76, 82, 116,

Daar wordt telkens gebruikt nnON, het gezegde. Het denk-

170.

154, 162,

123,

De

Op

"IDX.

synoniem

de toezegging niet meer permanent, maar temporeel?

Psalm 119 komt het woord voor

Bij

door

op het verbondskarakter

wijst

bedoelt

"Tss geplaatst als

spraak, het gesprokene.

dat gesprokene echter belofte.

omdat het omslaande later.

wordt dus

parallelisme

het

In

„Toezegging"

"iinn.

dit

in

:

God van

hetgeen

Zijn

zij

in het

verbond geconditioneerd heeft

als

komt dus wel voor in het Oude Testament, doch dan niet zoozeer het woord „belofte" als wel het door God bij de verbondssluiting gesprokene. In het Oude Testament komt nog een ander woord voor r^'W'2, blijde boodschap. Dat staat zeer zeker ook weer in verband met de verbondsidee. Maar 't is niet de toezegging, doch steeds de aankondiging van de vervulling der toezegging. Dat moet ook steeds in het oog worden gehouden toekomstig

op

vatten,

te

bij

ilxyyéXcy.

als

de aankondiging van wat

'ETTxyyeXix

is

van eixyyiXisv onderscheiden

God

de toekomst doen

in

de aankondiging van de vervulling der toezegging. reeds evangelie, maar alleen voorzoover

paradijs lijk

de vervulling der belofte ervoer.

geen

er

maar

cLxyyi>.'.ou

Komen we nu

tot

En

't

is

alles

toch

niet

nog zoo.

Voorzoover dat

dan staan

zelf,

we voor

Nieuwe Testament zoo

op den voorgrond treedt ?

ment moest

is

Adam

van

nitrn,

voor Zijn volk en

dus ook wel

en Eva

in het

zelf

persoon-

niet het geval

was, was

'7rxyyc?J.y..

de zaak

het toch vandaan, dat in het belofte

Er

als nnroN

zal

We

belofte zijn,

zouden zoo zeggen

maar

De oorzaak

de vraag

in het

hiervan

is

:

Waar komt

telkens het karakter van

Nieuwe

:

in

niets

't

Oude Testa-

dan Evangelie.

niet moeilijk in te zien,

zoo

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen