Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 223

§

De

8.

Homini

Providentia et Mediis

oblatis.

Geen gering misverstand

duikt vaak op omtrent de geoorloofdheid

om

zich te bedienen van middelen, die hetzij

en

de pliclitmatigheid,

tot

onderhouding van het bestaande,

ongereedheid geraakte, of ook

ter

voorkoming

zegen Gods

of afgescheiden

bij

in

in

afwending van gevaar

of

ons ten dienste staan of worden aanbevolen. En het inroepen

van het

hetzij ter herstelling

verband hiermede

in

van die middelen van de hulpe

het gebed. Drieërlei standpunt wordt hierbij

of

den

ingenomen

:

Ten eerste zijn er, die stellen, dat het gebruik dier middelen geboden is, maar dan ook alle verder inroepen van de hulpe Gods in het gebed overbodig maakt.

Ten tweede

houdende middelen

En

ex opposito, die

er

zijn

afwendende,

gevaar

of

alle gebruik, hetzij

van herstel aanbrengende

bestrijden, en drijven

maar dat

Het

die

zij,

fout der eersten

oogenblik

werkingen

in

van

zoowel

S.

ter

afwen-

en zoo ook der Geref. KK.,

zich exclusief aan de middelen

is,

dat

zij

orde beschouwen als bestaande tot

alleen.

te

op het gebed willen steunen

die exclusief

zij,

De

standpunt der H.

het

zoowel

zoodat als

is

van

wenden plichtmatig tevens de hulp en de zegen Gods is in te roepen.

daarbij

laatste

alleen

ook van onder-

op het gebed

ten derde zijn er die leeren, dat de middelen,

ding als ter herstelling en ter onderhouding aan is,

of

zijn geheel,

krachten

in

vastklemmen

te bestrijden

zijn.

den kosmos en de daarin heerschende zichzelf en niet als van oogenblik

in al

zijn deelen,

in

al

z'n

krachten en

door Gods almacht en door die

gedragen

almacht alleen, zoodat in

het doen

zij geen oog hebben voor den zegen Gods, die beantwoorden van den ordo rerum aan zijn bestemming

bestaat, als voor de psychologische

op het

De

fout

abstracto bestelde

God

gebruikers

feitelijk

is,

dat

zij

God

als

den Almachtige sensu

isoleeren van Zijn schepping, de daarin door

Hem

orde en ingelegde krachten dualislisch als een macht buiten

en tegenover sieve

tweeden

der

nemen en

werking van de gemeenschap Gods

van het zielsleven op het lichaam.

zielsleven, en

buiten

stellen,

der

God

en alzoo

middelen

in

principe het juist aan de exclu-

gewonnen geven,

bestaat, alleen

met

dat de ordo rerum

dit verschil,

dat de exclusieve

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen