Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 731

:

Caput

De Mediatoris Persona.

III.

Zoon bestand leende aan de menschelijke den Zoon, waardoor

hem begon, duurde toen

van

lichaam

zijn

7.

natuur,

De unione naturamm.

te Bethle-

omwandeling op aarde voortduurde, voort-

zijn

en

29

maar zóó, dat de daad van

bestand aan de menschelijke natuur gaf,

Hij het

dagen

alle

§

gescheiden lagen

ziel

den dood en nu nog

in

doorgaat als actieve daad van den Zoon van God.

dan

Eerst

men

men

kan

maar

verleent,

zich deze unio hypostatica dus zuiver voorstellen, als

God aan

de Zoon van

begrijpt, dat

de menschelijke natuur geen hypostasis

zich zelf als hypostasis onder haar

Gelijk de kleeren, die

stelt.

de Heere droeg, slechts zoolang een menschelijke vorm toonden

als Hij er

onder

stond en omdat Hij er onder stond, evenzoo had de menschelijke natuur slechts hypostasis, als de tweede Persoon haar van oogenblik tot oogenblik

zoolang

ophield en droeg.

Hiermee worden dus verworpen de unio opgevat

10

maar

rum en

in Trinitate;

wijl

de unio personarum

[Luvo-jü-lx

a-ovs-ja-t'^S-r].

(T^yjoua-iw^óg

als

daarvan

is,

dat er

(rw2:/o-;oüj2^^

subject

ix^o-rxriKÓL:

met één wezen,

zijn

ter-

wezen geheel hebben terwijl er bij de hypostatische unio één dat niet twee wezens met elkander gemeenschap laat hebben, maar

is,

;

substantiën gescheiden laat

de

Het verschil tusschen

afgeleid.]

de laatste drie subjecten

bij

elk dat

zij

in Trinitate, die niet is uTrsa-rxTiK^,

het woord, dat zuiver uitdrukt de unio persona-

is

menschelijke natuur.

Bij

er

;

is

geen

de Drieëenheid

is

a-ws-jo-h.

tusschen de goddelijke en

er een unio

van drie personen, die

wezen gemeen hebben hier is er een unio van één persoon, die twee naturen in zich vereenigt, maar zóó, dat de substantiën gescheiden blijven.

één

;

de unio tusschen Schepper en schepsel

20

en

o'j<Ti.(jidrj

=

De zaak

doen).

boom

van

(oja-wSóg

'Bpxa-Tiy.'ri

is

deze

:

oLcrliX

;

=

deze unio, zeiden de Ouden, was

wezen en

heeft geen oogenblik bestand, of het heeft een punt

Gods

kracht stuiven

en

zelf zijn

het

tot stof

hand

aanraakt

;

in

zooverre

worden. Ook

is

er

is

er een unio

;

een unio Spxc-nz^

of de hépyecx toü

optillen,

&c.o~j

moet

in

;

want niemand kan

hij

zondigt,

tusschen dpxv

God ligt.

die kracht

Daarom

Gods bedreven.

en het schepsel een zeer innige gemeenschap, die

Aan

die

gemeenschap

is

hij

in

het

is

er

oia-ix

nooit te ontkomen; zelfs de duivel be-

—

omdat God hem vasthoudt en kracht geeft. Wie nu op het boven gezegde over de ketterij der Modernen, der Ethischen en der

staat en handelt alleen, let

omdat

doet met de kracht Gods. Zelfs de schrikkelijkste zonden als incestie of

vadermoord worden met en door en

waar de almogende

anders zou het ver-

hem werken. Vandaar

dat het schepsel zoo schrikkelijk zondigt tegen God, als alles

van Spxv

Spxcrrcxcc

een vogel, een muis, een mensch, een blad aan een

philosophische scholen, zal voelen, hoe onze Vaderen er terecht op wezen, dat

deze

gemeenschap

hier niet in

aanmerking komt, omdat men door deze unio

toe te passen, Christus tot een schepsel verlaagt. 30

de

zielsgemeenschap.

Er

is

een

inwoning des H. G.

in

het hart van

Gods kinderen. Ook dit is een gansch eenige unio, waardoor de Vader en de Zoon komen en door den H. G. woning maken in het hart dat is een zeer ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen