Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 454

Locus DE Deo (Pars Altera).

20

maar van

persoonlijkheid,

van

daar

maakt

afgod

een

zichzelf

zooals het w^ezenlijk

zijn ik,

En zoo ook

innerlijke duïteit.

den dezelfde

en dat nu

„ik" in den tempel van

zijn

ook

ligt

Afgescheiden van

„Hebt uwen naaste

:

in onszelf

wederom

;

Entzweiung van ons wezen zóó

Na eene

dialogen houden.

zelf

klacht

in zichzelf

bewuste

ik

gedaan ?" Dat

Dan heb

mijzelf een beoordeelaar en een, die

ik

dus

in

En daar nu de

Want wel

het hart des

in

rechter en wie voor den in alle zelfcritiek

ligt

men gezegd,

heeft

menschen

onhoudbaar

gezien, dat die voorstelling

;

maar

vervult

rol

van

testis

en iudex,

De

is.

om

ligt

ook het stuk

dat dit de conscientie

hebben vroeger reeds

wij

Naar het getuigenis van

formeerde moralisten bestaat de actie der conscientie bele

van

kan en moet, en dat het eene fout

conscientie.

God komt

dat

is,

op die

uzelf !" gaat uit

en besef van verantwoordelijkheid diezelfde Entzweiung. Hier

menschen

wordt

met zich-

de meest krasse en

is

:

voor de vierschaar gedaagd wordt.

's

die

Ja, heel het zedelijk leven rust zelfs

rechter verschijnt onderscheiden zijn en zijn moeten, zoo

van

Zelfs

ons. zijn,

mijzelf beoordeelen

als ik het niet doe.

is,

menschen

De bekende phrase „Herzie

innermenschliche Entzweiung.

de onderstelling, dat

gij

dus een kenteeken

dit

iets in

zonde werpt men dan ook de aan-

schrikkelijke

dier Entzweiung.

uiting

sterk, dat er

„Jakob, wat hebt

:

Het

als uzelven."

lief

is

van de menschelijke persoonlijkheid, een noodzakelijk die

gebo-

tien

duïteit.

bijkomstige omstandigheden,

alle

Wederom dus de

ligt.

summier der

geeft de Christus in het

duïteit, als Hij zegt

obiect onzer liefde

Zoo

is.

onrechte aldus voorgesteld, dat een zon-

niet ten

voor dien afgod van „zichzelf" op de knieën

hart

zijn

van

zichzelf,

wordt ook de zelfvergoding

hierin, dat

alle

gere-

men de dub-

en over het ge-

eerlijk te testeeren

daarom nooit anders dan een actus zijn, zooals de gereformeerden immer leeren. Welnu, in elke werking dier conscientie komt dezelfde Entzweiung uit. In verband hiermede wijs ik nog op eene andere Differenzirung \n den mensch

testeerde vonnis te strijken.

namelijk

zelf, 's

menschen

het zeggen

menteele

:

„Daar heeft

bestaan

herkend

ken

van

van

het

het

niet

hij

is

momenteelen persoon. Er

zijn

zichzelf in overtroffen"

^/?ao-o-a)

in

uit

;

;

dat wil zeggen, het

het constante

de persoon vol energie.

Zoo ook

Die Entzweiung kunnen wij

hebben.''

weergeven,

is

duurzamen en

gaat boven het constante

streeks

Latijn en

zijn

is

in

persoonlijkheid een constant en een varieerend element. Vandaar

maar momenteel

traag, niet

tusschen

conscientie kan

andere talen wel.

en

-rotf^^

Bijv.

Rom. 7:

wordt nu gezegd

:

in

:

onze

17,

olKiTi ïyi»

mo-

bijvoorbeeld

is

„Men zou hem niet recht-

taal

waar

eerst gespro-

v.xTipyóCC,ofjiai.i.

Het

men het bewustzijn ik wil uitdrukken, voegt men er het voornaamwoord bij drukt men uit, dan sluit men den persoon in het werkwoord in. Bij de meer Hebreeuwsch leenen

zich daar evenzeer toe.

Als

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen