Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 376

LOCUS DE Magistratu.

348 dwijnen van den Joodschen

hebben

Komt men nu

de twee andere argumenten

tot

dan de liefde hierbij niet in 't spel is, dan moet geantwoord Zeer maar de liefde voor God is het eerste en het groote gebod. En eene

of

2.

zeker,

:

wereldsche Overheid,

geschonden heeft dat de liefde tot

we

Overheid meer

zijn slachtoffers

liefde

De

jecten

verschillen.

wordt

niet

gekeerd

zal

van de Overheid kan

liefde

Zal

die

liefde

Aan den eenen kant

die in gevaar verkeeren en

om

zijn

niet gelijkelijk

misdaden

niet be-

werken, daar de ob-

nu den hoogeren maatstaf aannemen, dan

de moordenaar gespaard en het slachtoffer geëxponeerd, maar om-

de moordenaar zijne gerechte

antwoord hierop

Het

Dei

want de Christen weet,

straf

ondergaan.

Het derde argument betreft het afsnijden van de mogelijkheid

30.

iustitia

geschonden

gevoeld voor den moordenaar,

aan de andere zijde staat de boosdoener, die zich

kommert.

iustitia

het indruischen tegen de

dreigen te worden.

kwaads doende personen,

niets

moord de

dan God, wiens

liefheeft

En eveneens zou

vooropgaat.

Christelijke religie, als de

krijgen

die door

misdadiger,

christelijke religie niet te bezitten,

God

dan voor degenen, die toch

eenen

die

mensch meer

als

zou toonen de

is,

noch het opkomen van de kerk van Christus

staat,

hierin de minste verandering aangebracht.

luidt,

tot bekeering.

dat niet de Overheid die mogelijkheid afsnijdt,

maar dat de moordenaar dit zelf doet. Wanneer men, wetende dat men zelf ter dood gebracht zal worden, eenen moord begaat, dan heeft men voor zichzelf de mogelijkheid van bekeering in de toekomst afgesneden en

men

2o.

waar men de doodstraf

daar,

het juist in den privaten moordenaar, dat

heid van bekeering afsnijdt.

Op

Pelagiaansche

standpunt

eeuwige leven berooft, heeft

niet toepast, duldt

voor anderen de mogelijk-

Pelagiaansche standpunt toch laat

dit

moordenaar voortgaan met anderen het leven dit

hij

te

men den

ontrooven, en wanneer op

de moordenaar bovendien nog anderen van het hij

daardoor ook voor zichzelven

alle

aanspraak

op het eeuwige leven verbeurd. Volgens de belijdenis der Schrift daarentegen kan geen enkele der uitverkorenen sterven zonder bekeering.

dan kan nog

om hem

Wordt iemand

tot

de doodstraf veroordeeld,

het tijdsverloop der rechtszitting en zijn kerker gebruikt

worden

werkelijk tot bekeering te brengen.

Het argument betreffende het afsnijden van de mogelijkheid van bekeering, gaat

op

dus geheel buiten het bestel Gods om. dit

Pelagiaansch

de moordenaar

in

zijn

standpunt,

dat

't

plaatst

men

zich eenmaal heeft

roekeloosheid voor zichzelf de mogelijkheid afgesneden.

Trouwens zulk een moordenaar wordt in

Doch

iemand zichzelf kan bekeeren, dan

algemeen heeft de Christelijke

na maanden

dood gebracht en overheid steeds gepoogd om moordenaars in eerst pas

ter

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen