Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 198

Locus DE Deo (Pars Prima).

180

Hebreeuwsche n^N

als het

of

waarvan de beteekenis eveneens „blazen"

n^i;,

is.

Hoe komt het toch, dat alle volken te dezen het begrip „blazen" bezigen? De oorsprong daarvan ligt juist in den w^ind en den adem. Als wij in onze koudere luchtstreken ademen, zien wij onzen adem, maar in de warme landen, waar immers de talen zijn ontstaan, zag men zijn adem niet. Bij het sterven nu ziet men evenmin iets ook de wind blijft verborgen, hoe hij bulderen moge. Daarom heeft men juist voor de onzienlijke dingen dat begrip van waaien, ;

genomen. Dat begrip

blazen

Maar

de tweede plaats

in

Zoo had men

is

om

dat er in den wind kracht school,

ontdekking gekomen, blazen.

dus aan de natuur ontleend, gelijk trouwens

is

begrippen.

oorspronkelijke

alle

men ook

tot

de

het vuur aan te

maar ook eene

niet alleen geluid en een onzienlijk iets,

macht en kracht, namelijk de zuurstof, een levenwekkenden gloed, eene bezielende macht; waarom dan ook op het geheele terrein van het animisme dit

om

begrip van „blazen" werd gebezigd,

onze eigen

In

eene

massa

zekere

binnen

werking van en werkt

en

leven-

inert,

schuim

het

„Geest"

„geest".

eerst

positief „geest" uit te drukken.

men den term „Het

massa zekere beweging

die

uit

taal heeft

is

dus

In dat

etc.

om

gist",

aan

bewegenloos

ontstaat,

is,

zich

die

te duiden, dat

maar

er

nu van

openbaart

in

de

woord „gisten" zit dezelfde stam als in maar draagt een eigen leven in zich

niet iets inerts,

eigene energie.

uit zijne

Het ware wel

te

wenschen, dat wij

de onderscheidene

in

talen,

waar

wij

den Heere onzen God noemen willen, acf/eveivoorde/i //2sfeevanpass/eve hadden. Uvi'jiu

zou beter de bedoeling uitdrukken dan ^z/cS^a; spirans ware beter dan en niet

spiritus; n.

Niet

positieve

element,

dat

den

wortel,

als

TTvzüfjLx

product van das

het

7rvi\JiJLx,

ligt,

dat

is

De

niet

van

b

Hebr.

ïKtyyjic

fiXs-Trofzivt^v.

Daarbij

is

11

Touq xcCjvxg

'iK

(pxivopcév(j)u,

De tweede

dat

is

in

'éo-nu

TxitTfi

yxp

al

uit

tweede

tot het

Fichte namelijk stelt rh

dat de geest

bewuste;

de grond van

al

alles is

opkomt uit

uit

de

de D^n ont-

het morphologisch

en dat de grond

van r;

Dat vindt men met zoovele woorden

Jè Tricmg ïX7rLX^o^vj'Mit7c'z(TTX(TLq^'7cpy.yyLXTWj zfjixprupf^^TjO-xv ol Trpza-fiiiTipoi.

ro

pir, ky,

(pxivoptévoiv

het waarneembare,

<py.rAiacvx

dus

leert,

in rh ttvvjijlx,

zichzelf.

— 3:

ligt.

lieverlee het

dat

maar

p/j/U(XT( 3-£oD, ecc

ro /jAcxó^cvsv

den oorsprong van die

ligt

1

h

met betrekking

morphologische wereld opkomt;

de

leert,

zichzelf,

:

gelijk

daarentegen

Schrift

B-eóg,

in

o'j

waaruit

in

uitgedrukt

Y,xTr\pri<T?ï%i

heeft

het begrip van TrvvjiMx

in

Ich. Schelling

TTvtiiiJLx.

bestaande

God.

is

onbewuste vormt zich van

stof; uit het

staat

maar flator maar Fichte

flatus,

Schelling,

al

ro

Tricmi vzol/fMVJ

fiXeTró/Lcevov

wat eene

pcspcpr,

yiyovévxi.

bezit.

wordt hier gezegd, dat ze geworden

Over

zijn

pLr,

het pneumatische.

positieve eigenschap van het begrip Trvejpix

komt dus hierop

neer,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen