Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 38

Locus DE Magistratu.

10

stand

bij

het

opkomen der Westersche

Christenheid, dat een civiel magistraat

gemeente optrad voor de verzorging der uitwendige belangen. Om dit duidelijk te maken vergeleek men dezen toestand met een mensch. Gelijk een mensch verzorging noodig heeft voor ziel en lichaam, zoo zag de gemeente haar geestelijk bestaan verzorgd door de kerk en haar lichamelijk bestaan door 't magistrale bestuur. Ziel en lichaam vormen samen één subde

in

ject

kerkelijice

de geestelijke verzorging praedomineert, de andere moet achterstaan. Met beeld voor oogen beschouwde men ook het subject van de gemeente als

;

dit

was van die gemeente, als kerkelijk optredend met verzorging van haar civiele belangen. Op grond van dat beeld stond ook uit den aard der zaak het kerkelijke op den voorgrond. Daaruit vloeide voort, dat de kerkgebouwen door de civiele autoriteit geleéén, onverschillig of er sprake

of (TUifjLXTtyMq optredend

Tot 1810

verd en onderhouden werden.

zijn

dan ook de kerken van Amsterdam

door den magistraat gebouwd. De magistraat bracht de gelden bijeen, de vroedschap benoemde de kerkmeesters, welke, alzoo door de stedelijke regeering aangesteld,

naam over de

haar

in

kerken, als eigendom der stad, het beheer

voerden. torens met hun klokken heeft Lodewijk Napoleon,

De

bij

van de

zijn afgifte

kerken aan den kerkeraad, aan de overheid gelaten. Het klokgelui toch diende tot allerlei oproepingen, bv. tot oproeping van de schutterij enz. en stond op

deze wijze torens

Uit die dwaling, dat kelijke

voor

men de gemeente civiel

dogmatische

de

in

den wortel opgevat heett

bestuur voor uitwendige belangen,

heid begon in te laten en dat

Dat

zijn

„Institutio

dit

zij

als keris

het

al

ontwikkeling van dezen locus voortgekomen.

Hieruit moest volgen, dat de overheid zich positief

in Art. 36.

thans nog zijn de

burgerlijke gemeenten.

gemeente, doch met

ongerief

Ook

betrekking met het magistrale bestuur.

in

eigendommen der

optrad tegen

ketterij,

de fons erroris was, merken

Theologiae Practicae", Deel

II,

met de prediking der waarkortom de verkeerde

we ook op

bij

lijn

Van Velzen

in

pag. 449, 1768.

Sant membrasocietatis Saecularis etsacrae Christianorum reformatorum eaedem personae, quorum sive societas saecularis, prae primis civilis, quae ex familiis nascitur,

unitis

sive

ad

illius

se

ad plures extendat, quam ad eiusdem religionis consortes,

communionem

etiam

alii,

quam

reformati, ut concives admit-

tantur. In

deze woorden worden magistraat en k^xk eaedem personae gtnotmé. Ver-

der wordt gezegd, dat de burgerlijke societas zich ook tot niet-cives kan uit-

strekken In

Staat

en

deze

ook

plaats

tot ligt

individualistisch

concives kan aannemen hen, die niet Gereformeerd

eene en

tegenstrijdigheid.

atomistisch

In

genomen

zijn.

den eersten regel wordt de als

uit

personae bestaande

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen