Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 521

§

De dood

1.

dat de ziel onsterfelijk

maar

in

De

1

Tim. 6

:

Men mag

felijk.

„De

ziel

dat

is,

Heilige Schrift leert in

ons

niet,

geen Evangelie,

is

onsterfelijk", dat wil zeggen, dat

is

De

niet sterven kan.

zij 1

Tim.

1

is.

God

17, dat

:

ziel is

isa^S-a^rcc

God is h fjLcvoc eyj^iv k^xvxcnxv, een nadere expicatie, God is in zichzelf onvernietigbaar. Hij alleen is onster-

dus nooit spreken van „onsterfelijkheid der ziel"

;

dat wordt

nooit toegelaten.

dit terrein

Het verschil tusschen God en mensch geeft Joh. 5

wordt de

Hier

Schrift zegt

19, dat

die tevens exclusief

op

is.

van zulk een geaardheid

zelf

ziel

De Heihge

'

„God, deugd en onsterfelijkheid"

rationalistische philosophie.

niet onsterfelijk.

en

ziel en lichaam.

separatie animae a corpore,

is

45

parousiam.

mortilis ante

Scheiding tusschen

V.

de

De

3.

voor

aangegeven

grond

het

:

26, 27, zie

ook

vs. 25.

leven van den mensch en dan

mensch niet toekomt uit zichzelf, maar uit Christus. van wien Hij dat ontvangen heeft, het leven in Die heeft evenals zichzelf. Tegenwoordig leven de menschen uit Kant, niet uit den Christus, Ook in de gemeente, die van den preekstoel met Kants denkbeelden wordt dat het leven van den

blijkt,

Trxri^p,

c

gevoed.

De

Heilige Schrift zegt

de mensch heeft geen

:

samen met moest ze ook ongeschapen

eene

onmiddelijk

Dit

reeds ligt

Het

eene

geheel op de

lijn

aannemen eener niet

inmiortalis,

praeëxistentie der

pas te bestaan

uit

dan de

neen

;

ziel.

Als

we had-

der Platonische voorstelling. is

de existentie

met dat der immortalitas animae onvereenigbaar

is

Deze kwestie hangt ziel

de gedachten Gods maar eene reëele.

niet in

van de afhankelijkheid

begrip

we

beginnen

praeëxistentie,

was de

die volken, en philosophen, die consequent zijn

tot het

we ontvangen worden, dan den

bij

a^xvxa-'rx.

Vandaar, dat de voorstellingen, die

zijn.

menschelijke natuur opwellen,

doorgegaan, geleid hebben

hnmers,

andere,

d.

het „creatuur zijn"

i.

want, als

;

ik

mijne existen-

heb door een ander wezen, dan houdt deze ook op, wanneer dat wezen

tie

mijn existentie niet meer wil of houdt.

Waar de Y-ria-yLx

is

dus

Schrift

tegenover den

leert,

dat de mensch niet

KTi(Trr,q staat,

in

wien

hij

is

leeft,

„sicuti is

Deus", maar

als

en zich beweegt, dan

reeds daardoor elk denkbeeld van eene inhaerente immortalitas animae uit-

gesloten.

Als wij dan nu toch spreken van „de onsterfelijkheid der wij

dat

daarmede zij

weer

dit: dat

zal vergaan.

kan ophouden 2.

De

menschelijke

ziel

ziel

ziel",

geschapen

zoo bedoelen

heeft, niet wil,

kan dus wel gedood worden,

te bestaan.

De dood dan

uitgesproken

God, die de menschelijke

de

is

:

separatio animae a corpore. Daarin

dichotomie.

Alleen,

wanneer men deze

ligt

in

de

belijdt, is

2q.

plaats

zulk eene

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen