Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 779

:

Caput Ef.

4

Het

9.

:

De Mediatoris Statibus.

IV.

§

toont aan, dat Paulus de menschwording beschouwt als

Kxrifiyi

eene verlaging, waarop eene verhooging moest volgen. Zie ook Phil. 2

Nu nog

het

77

Status generis.

2.

den

tusschen

verschil

zaken

van

stand

en

bij

:

6— 10.

zonder

de

zonde.

Men kan voor zoover ons

ontkomen aan de tegenstelling en vraagt vanzelf zoo gaat het nu de zonde kwam, eilieve hoe zou het gegaan zijn, als er eens geen zonde in de Schepping ware uitgebroken ? Zou, wanneer er eens geen zonde ware geweest (ook niet in den menschelijk bewustzijn

reikt,

niet

:

hemel) er dan nooit een kerk

Schepping

heel de

geworden

deel

nomen

m.

;

Wat

speeld ?

zijn

zou

;

zou

w.

a.

de uitkomst

v/at

is

naar

buiten)

zou

heeft, nooit zijn

hebben aange-

niet

zijn afge-

zou

(d.

eventueele

ganschelijk geen verschil hebben gege-

dit

de openbaring en uitstraling van

i.

het eind even heerlijk uit zijn gebroken en

in

waarop

wijze,

zlc

y.%1

ontwikkeling

xWov

zijn

wezen

ook dan zou

xkurx

t-j.

eindoogmerk bereikt werd, zou een gansch

dit

Waarin had dat

zijn.

zijn ?

tweeledig

zijn het if xIto'j, SI ocjt;~j

maar de

andere geweest bij

de Zoon nu

groote drama der verlossing niet

het

betreft,

De Name des Heeren

2e

;

de heerschappij van Christus over

;

glorie, die

dan de menschelijke natuur

Hij

dan

ven.

vervuld

de

zou dan het werk des Zoons en des Heiligen Geestes geweest

Ons antwoord hierop Ie

geweest

zijn

uitgebleven

zijn

verschil dan bestaan ?

—

Daarin dat

de zonde, alles alleen uitgegaan zou

buiten

zijn

werkeloos?

—

Neen, de Zoon en de Heilige Geest zouden dezelfde roeping gehad hebben,

nl.

van den

om

wat

al

—

Vader

uit

den

en

de

Zoon en de

Heilige Geest daarbij

Vader v/as door den Zoon een vorm

te

geven en door

Heiligen Geest te brengen tot bezieling. Maar de wijze waarop Vader, Zoon en Heiligen Geest dit zouden bewerkt hebben, ware een gansch andere geweest. Waarin ligt dan het verschil tusschen die beide methodi perveniendi

den

ad finem ?

Daar waar de Schepping optreedt,

Deze

heeft

zij

in zich

dubbele mogelijkheid ontstaat daardoor, dat

stelling

met God

als creator

heid der zonde geboren.

een dubbele mogelijkheid.

zij

als creatuur

een tegen-

vormt. Uit die tegenstelling wordt de mogelijk-

Zonde

niets anders

is

dan dat het creatuur de perken

aan het creatuur gesteld overschrijdt en het perk van den Creator inbuigt.

Zoolang nu die mogelijkheid kan

niet

eeuwig

blijft

bestaan,

in exspectatie blijven of

is

er

geen glorie voor God.

de wereld ook vallen

zal.

God

Dat kan

het point de départ zijn, niet het point d'arrivée, niet het riKoq.

Het TiXoq van de Schepping onzekerheid

te

boven

te

is,

om

komen en

tweede mogelijkheid overwonnen

is

—

uitgaande van twee mogelijkheden, de te

geraken

dat

is

tot

een toestand, waarin de

noodig voor de Glorie Gods.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen