Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 629

Hoofdstuk zonen

en

De Drie Personen

III.

dochteren

zijn",

maar

enz.

het

of

dochter

God"

van

van de geloovigen

niet

meer zou afgezonderd worden van

om

de uitdrukking „zoon

te bezigen,

en opdat

b

te

'jiog

wordt het woord „kind"

overigen,

alle

195

volk als zoodanig, en nu

dit geldt alles het

opmerkelijk dat daar kieschheid er toe leidt

is

De tweede Persoon.

B.

gebezigd en gesproken van „aanneming tot kinderen".

Op

is

het

„aanneming

tot

zichzelf

door

moeilijk

zonen"

maken,

te

uit

of „tot kinderen"

of ;

men

moet vertalen

'JoB-eTlr

de Christelijke kerk nam het

want een woord reKuoB-ecrM bestaat niet men moest dus een woord hebben dat communis generis is, en dat vond men in ub^iTia. altijd

den laatsten

in

zin,

;

dat zoowel van het mannelijk als van het vrouwelijk geslacht gebruikt wordt. In

een

den

aan

de

die

den

zoon

vader

eene vergelijking gebezigd van

Hebreen wordt wel

Brief

kastijdt

dat de geloovigen „zonen"

;

men dus kunnen zeggen

zooverre zou

in

genoemd worden.

Dit geldt eehter slechts van het

gebruikte beeld, niet van hunne betrekking tot God.

Zoo ook komt voor

in

het beeld,

in

Dat woord ieder ander

is

de

van den verloren zoon de naam w;c wel relatie

van den mensch

God.

tot

wordt aan Christus uitsluitend overgelaten,

uibc

Mwi/rr?;^'

/uèy

we

met betrekking hierop, wat

is

Trirrroc ku

XptfTTCt; Sé, ox?

KxXYi^'rjTQfjLmjiv,

Daar

gelijkenis niet in

terwijl het

aan

wordt ontzegd.

Hoogst opmerkelijk en 6 Kx?

de

maar

ó'A'j oict;

tC)

i-Trl

oiym (xiroü,

riv c'kcv

cd/To'j

lezen Hebr.

^ipkTdiv

fliC

^

3

vers

vq (xxprüpiov

5

T'iiv

etc.

sprake van den tabernakel die door Mozes was ingericht, die taber-

gebouw van de Christelijke kerk als de ware God wonen kwam, en de vergelijking wordt hier genomen

nakel wordt vergeleken met het

tempel

waarin

tusschen Jezus en Mozes. Hier

wordt

nu

de

naam van

uloc

niet

alleen

van den Christus gebruikt,

maar ontzegd aan Mozes. Indien er onder de geloovigen éenegrootsche figuur

was

die

God

zag

't

was, wordt

hem

meest de gemeenschap Gods gesmaakt

van aangezicht

tot

niettegenstaande

aangezicht dit

;

heeft,

was

het

Mozes

die

maar hoewel Mozes een kind Gods

kindschap

Gods de

en den Christus zóo scherp opgevat, dat er staat

Christus de Zoon, en dat verschil maakte, dat

tegenstelling :

tusschen

Mozes was knecht en

Mozes verkeerde

in

een vreemd

huis, terwijl Christus verkeerde in Zijn eigen huis.

Diezelfde

voor

\n

Joh.

tegenstelling komt, alhoewel niet zoo uitgewerkt, in beginsel 1

:

17

'On

h

vi^sc

ook

Sc%M'ji'üa-i(^i; iSo^n,r,y(^y.piqKX(r,7.X/]5-iixSc7.'lr,(rs'j

X-pca-TOÜ èyévero.

Mozes was alleen de vó^uoq, de nnln, de geheele symbolische bedeeling van het Oude Testament, heel de dienst der schaduwen. Mozes heeft dus in promessen het heil afgebeeld, maar kon het niet realiseeren, 3.ky;=recx werd dat Bij

39

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen