Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 541

§

De

3.

mortuis ante parousiam.

Verdeel ik nu het leven van een

dan nu

twee dergelijke phasen,

jaar in

een phase van 4 kinderjaren en de andere van 56

krijg ik

eene biographle van dien

in

man van 60

65

man

jaar.

geen bijzonder best en volledig biograaf

zijn.

Sprak

dan zou

alleen over die eerste jaren,

ik

ik

Van Abraham nu hebben we in jaar, maar voor het

de Schrift een kort verhaal over de eerste phase der 130

En zooals

overige niets. kinderen.

Eva

het met

Abraham

is,

staat het

dan ook met

alle

menschen-

dan nu reeds ruim 5000 jaar oud! Dit wordt nog erger,

is

bedenken, dat bijna de

helft

als

we

der menschen wegsterven voor hun derde levens-

dus valt hun geheele leven bijna buiten deze aarde.

jaar,

Nu weten

wij omtrent de dingen

van de overzijde des grafs

het nu aan, dat de Schrift, dat Jezus en de apostelen

Gaat

innemen.

plaats

of

geeft ons eene

de dingen aan gene zijde des grafs een tamelijk groote

waarin

openbaring,

niets, tenzij

De Heere nu

een mensch vandaar het ons meedeelt, of God.

over die wereld aan gene zijde van het graf, over verreweg het grootste deel

van

's

Dit

menschen aanzijn niets vermelden argumentum e silentio bewijst wel

voor ons reeds

? niets,

maar zegt

Er

veel.

blijkt

toch

dat Jezus en de apostelen van zulk eene wereld, geen ken-

uit,

nis droegen.

Theologen, die nog

b.

de Schrift willen argumenteeren,

uit

theologen zeggen te doen, hebben wel degelijk den plicht positief te bewijzen.

bewijs te leveren; Eindelijk

c.

des

zijde

Ze mogen dat zoo maar

iets

niet zich voorstellen.

wat geen van hen noch

ooit deed,

elk beeld

de Heilige Schrift levert ons omtrent het leven aan de andere

:

eene

grafs

reeks van voorstellingen, die geheel hunne voorstelling

niet elke trek

schilderij

moet ontleend

moet

juist zijn (cf. gelijkenissen als

waar

alles

Hier

open

Het tweede reëel zijn.

V

naar een

feitelijk

bestaanden toe-

aan de werkelijkheid, de teekening

van den

zaaier,

de

bruiloft,

de vischvangst,

reëel toeging).

aan dat aan gene zijde en beide teekeningen moeten reëel

woorden aan de een

zij,

de schilderij ontleend deels aan het leven aan de zijde van het

is

tafel vielen, bij

aan

zijn

wordt geteekend, zooals het werkelijk,

nu

graf, deels

in zijne voorstelling.

van eene gelijkenis overgebracht, maar eisch van

toch, dat het naar waarheid

is

De

stand.

Ze hebben het

noch immer kan doen.

volkomen weerspreekt en absoluut uitsluit. Lukas 16. De gelijkenis van den rijken man en Lazarus. Zij is van veel gewicht, omdat Jezus hier geheel vrij is

Nu kan wel

de Vermittlungs-

als

om hunne voorstelling

realiteit.

ons geen tafel,

tafreel,

Zoo zou

b.v. het eten

realiteit zijn.

Doch

in

zijn,

beant-

van de kruimels, die van de het Oosten wel, daar at

en aan dat Oostersche gebruik

is

dit

men

beeld ontleend.

—

de teekening van het leven na den dood, moet dus ook

Vs. 23 geeft den overgang tusschen beide tafreelen

;

vs.

22 meldt ons 33

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen