Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 947

CaputV. De Mediatoris

Was

keiijk?

wonen

asceten-leven, het loopen met een haren

waren

en

ernstig

§7. De plaatsbekleedingv.d. Middelaar. 131

niet

zuil,

voldoende?

Wat

vroom.

zeer

pij,

het

Die menschen meenden

raison

d'être heeft Christus'

dan nog?

lijden

4e

het

de wildernis op een

in

toch

het

daarvoor

Officiis.

Als

Christus'

Godheid genegeerd.

acceptilatie

Wordt

Immers

geeft juist de exponent

Ontneem

een

lijden

waardij van dat lijden?

van

is

't

waar

is,

Jezus

God geopenbaard

:

dan de oneindige

blijft

die waardij verkleind, dan

wordt

feitelijk

Jezus'

het vleesch, dan

in

goddelijke eene oneindige waardij aan zijn lijden.

met de acceptilatieleer de oneindige waardij aan Jezus' lijden, dan wordt Christus zelf dus feitelijk in 't eindige ingezet en van zijn Godheid ik

beroofd.

Met

fijngesponnen

die

wordt dus

den grond

in

de Modernen en groot

van de acceptilatie-theorie der Remonstranten, dan wat nu

handhaving van

God

wezenlijk ernst zou

Gode onwaardig

zijn recht,

dus

hier op neer, dat volgens hen de voorstelling, moeten worden, een bloot anthropomorphisme is.

2e

Ritschl,

ongeloovige kringen verkondigen, dat

dat de stelling, alsof

is,

met de

en

alle

leer

niets anders gezegd,

nl.

de Ethischen,

Gods

liefde

zoo

maken met de zonde is. Altoos komt het

alsof

God zou verzoend

de Superabundantieleer.

De Roomsche

der superabundantie staat lijnrecht, ex diametro, tegenover de Remonstrantsche. Zijn nerf heeft het hierin, dat er tweeërlei straf is een leer

:

en een eeuwige en dat Christus onze eeuwige straf droeg, maar niet de

tijdelijke tijdelijke.

Een

lijn,

waarop

wel

de

lijke

zonden (peccata

straf

ook de theorie van Böhl

eigenlijk

voor onze erfschuld actualia).

maar

laat dragen,

niet die

Een dergelijke scheiding

nu,

die Christus

ligt,

van onze werke-

waardoor Christus

maar voor een deel de straf draagt en verzoening aanbrengt, vindt men evenzeer bij Rome. De R. Kerk toch leert, dat Christus voor de wedergeborenen (en dat zijn volgens haar de gedoopten) de eeuwige straf droeg, tijdelijke,

enz.

waarom

ieder

mensch

die

tijdelijke straf

maar

niet

de

door boete, zelfkastijding

moet boeten.

Toch

leert

Rome, dat Christus'

alle

wedergeborenen

dat

restant?

Hij

gaf

zalig,

lijden

er blijft

ook nog wat sommige menschen te

delgen,

al worden En wat deed Christus nu met

over.

;

het aan de kerk als thesaurus ecclesiae; een spaarpot

voor de kerk, waarvan de paus den schuld

een oneindige waardij heeft

nog

sleutel heeft. in

hun

hebben oververdiend.

al

dien thesaurus

grooten

te

Zoo

In

ijver

om

de

komt nu tijdelijke

zamen een aardig kapitaaltje om de vele menschen, die in 't kwijten van hun tijdelijke straf te kort schieten, een handje te helpen. Houdt een moeder wat over van ontstaat er alles te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen