Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 565

:

Caput

I.

Inleiding.

17

Ook blijkt dit uit het „door Hem tot God gaan" was het een borgstaan bij ons voor God, dan zou het wezen, dat de H. G. nu altijd in onze harten komen kan maar waar er staat, dat wij toegang hebben tot God door Hem, dan is dit alleen, omdat Hij voor ons borg is bij den Vader. ;

;

Er

behoud der oude opvatting eischen heeft, is het dwaas nog een borg te eischen. niet berouwen" veronderstelt een borg bij God.

dus 5 zaken, die

zijn

1.

waar God gezworen

Hem

2.

het „het zal

3.

het

ambt van den

4.

het

o-w^e^i/

5.

het gaan van ons tot

alle het

onderscheiding met den profeet.

lipijc in

als vrucht

van het lyyuoq

zijn.

God.

En nu de zaak zelve. 1ste. Hoe kon God een verbond sluiten met de uitverkorenen? (volgens de genoemde voorstelling toch was er een verbond der verlossing tusschen Vader en Zoon en een verbond der genade tusschen God en de uitverkorenen.) ;

welken toestand verkeerden dan de uitverkorenen?

In

dood en ellende? Maar is dan iemand, capax om met God een verbond te sluiten ? zonde,

een verbondssluiting

Bij

in

presteeren,

bevoegd

wat

De

beloofden.

zij

in

is

bekwaam

zijn tot

de misdaden,

verbondssluiting en kunnen

eisch voor een huwelijk

van een huwelijk (dat

zijn tot het sluiten

een toestand van

In

dood

den echten zin moeten twee contracteerende partijen

die elk een eigen wil hebben,

zijn,

die

de ouders hunne toestemming gaven

zij

is,

dat beide partijen

een zekeren

leeftijd

hebben,

men dus van een Genadeverbond, opgericht tusschen God en de uitverkorenen, dan moet men dus vooreerst vragen, of zij in staat waren om een verbond op te richten. Had de zondaar dan een vrijen wil? — Neen; want zijn voluntas was serva; het was niet alleen eene neiging tot het kwaad, maar de vijandschap tegen God verteerde zijn hart. Was er dan in hem eene mogelijkheid om dien wil te veranderen ? Neen want hij was alle macht kwijt. Was er dan iets te wachten voor de Spreekt

enz.).

;

toekomst,

kon

hij

wat

beloven kon ?

hij

om met

Het denkbeeld dus

zondaren wijze,

Al evenmin

;

dus ook met het oog daarop,

geen verbond aangaan. waren,

waarop

is

absurd

;

de uitverkorenen een verbond er

zou geschied

dit

maar, zegt men, zoo

is

geen gelegenheid

te sluiten, die

te vinden,

nog

wanneer, noch

zijn.

ook niet bedoeld het verbond is niet gesloten met de uitverkorenen, die nog zondaars waren, maar met de uitverkorenen, als Ja,

zoodanig. is

—

dit

Dus met de uitverkorenen,

de uitverkorene

het

is

nog gesloten

;

die al

wedergeboren zijn? Maar

eilieve,

wedergeboren beschouwd, dan begint het verbond, vóór want de wedergeboorte is de vrucht van het genadeverbond;

als

is;

dus moet het verbond reeds achter de wedergeboorte liggen. Meer nog, wordt iemand de ééne seconde bekeerd en sterft hij de volgende seconde, ontbreekt er

dan

iets

aan

zijne zaligheid; heeft hij

sloten in die ééne gave

met

iemand,

die

dan

dan

niet alles; ligt

van het genadeverbond ? Bovendien

alreeds

bewust bekeerd

is,

een verbond

stelt

sluit,

niet alles be-

men, dat God

dan moet de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen