Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 699

Caput

De Mediatoris Persona.

III.

§

tot

een pilaar en geeft den witten keursteen

de

kroon

der

van

Hem

uit.

T?,i;

KTfVc'jüC

overwinning.

zich

zelf

i

den hemel op

uit

Aa/:^,

".Ky-oc,

o

151

den nieuwen naam en

Hij geeft

;

God.

is

c

Kerk gaat

zijne

en

'AAyjS-^yóc

h

'\oxh

r;i 0c;v.

waar

Terwijl,

noemt

Hij

werking

Alle

Deze Messias

5.

den hemel

in

alle

schepselen met de martelaren en engelen neder-

God, dezelfde ouderlingen, martelaren en engelen

vallen voor den Drieëenigen

evenzeer

op hun knieën vallen voor het Lam en daaraan dezelfde hulde toe-

brengen

:

de

volheid

uit

kxI

y.cxTcg,

i-lAsytx,

Die

Js^x.

Kxl

Tcjxr,

woorden drukken de

der goddelijke hulde.

waar de Apostelen de wereldkerk stichten, al de HeiMahomedanen, die haar zagen, als haar kenmerk opgaven dat zij

Terwijl ten slotte,

9*^

denen

en

:

Christus aanbad. Dit

punt

het

is

gevoerd.

strijd

;

juist

Sluipt

over die aanbidding van Christus rationalistische

er

Godheid van Christus, dan de

Unitariërs

in

Engeland

over de

Dit

nagaan

divina

Amerika.

en

natura

Terwijl

van

Christus.

pogingen, die er vroeger en nu

de

als

zijn

alle

Denkt slechts aan kerk de

een

te bloeien.

ons

Laat

de Kerk

in

zulk

in

weer terstond begint

zij

is

de gemeente omtrent de

in

de Kerk onmiddellijk.

versterft

Christus-aanbidding terugkeert,

twijfel

nog

thans

aangewend om aan

kortelijks

dat

God-

zijn te tornen.

Wij

men

zagen reeds, hoe Gnosticisme en Arianisme

hetzelfde beproefd,

y.TtTrr,c 't

te

zij

en

aan

iets

Y-rirrijLx

dit

beproefden

later heeft

menschen wezen. Heeft men twee tegenover elkaar staande subjecten

's

vereenigen, dan kan

men

er een overgangssubject tusschenin

kan het wezen van een van beide vernietigen.

Het probleem

en mensch-zijn te verzoenen; blijven beide, dan

blijft

vervalt het

;

maar op een geheel andere manier. Niet door tusschen in te schuiven, maar door te tornen 't zij aan Gods,

God-

of mensch-zijn,

Ook deze poging

is

dan

schuiven óf is:

men

het God-zijn

ook de moeilijkheid; maar

de vereeniging mogelijk.

is

door de ketters gewaagd.

Hoe

?

Door te tornen aan het karakter van den mensch men schilferde van den mensch iets af en dan was vereeniging mogelijk. Twee pogingen zijn daartoe aangewend, het Docetisme en Apollinarisme. Bij hen hebben wij met geen eigenlijken mensch-Christus te doen. Bij het Docetisme niet, omdat het de waarachtigheid der verschijning opheft bij het Apollinarisme niet, omdat het als anima God neemt Bij het Docetisme is Christus een schijnmensch, bij 10

;

;

het

Apollinarisme een verminkt mensch.

God komen.

Bij

het subjectlooze kan het subject

meer God, die de menschelijke natuur, maar schijngedaante des menschen aanneemt. 20

Door

Ten

eerste

deïteit

(wat

Het

te

is

niet

tornen aan het wezen Gods.

door

de

zeggen

divina wil

natura

Dit geschiedde

die een

op tweeërlei manier.

Christi te verstaan als divinitelt, niet als

dat men, in plaats van met het

wezen Gods,

alleen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen