Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 301

:

§ dezen

De gevolgen

6.

op

yófx.og

geslacht b.vzuix

de

en

van

toestand

communis,

reatus

Die toestand

treedt.

B.

In Genesi.

ons geslacht ophoudt

heel

staat

in

is

der zonde.

51

dat alzoo heel ons

en

Deze

geraakt.

kvofu-ix

die terstond voor heel

de natura maculata atque maculans, die traps-

is

De

gewijze uitkomt, naar gelang het geslacht geboren wordt.

van

menschelijk

het

van

staat

geslacht in-

't

voorop

dus

gaat

geslacht

en

uit

reatus

deze reatus

macula voor den enkelen persoon voort.

hereditarius vloeit de

Toelichting.

Vroeger placht men

peccatum

het

eerst tot

Men

den reatus.

punt niet hier

dit

vroeg dan

scheppen

kind

kwam men

dus

afgehandeld te hebben,

om

juist

stof,

die in vader en

daarna erfschuld doet ontstaan.

men (tV^

vat

vleesch

als

Doedes

Hoe omdat

komt

het

er

erfzonde

is

zit,

was

het peccatum

beschouwt de erfzonde

Hij

en zoo op

't

een gewichtig punt

;

De Kerk daarentegen

leert,

verstaan,

te

is

;

zoodat,

dat

er reatus

gesteld

er

is

als

kind overgaat en

door deze dwaling,

wordt de zonde een physisch

dat de erfzonde een gevolg en straf

;

echter

is

moeder

Dit

op,

feitelijk leert) enz.

erfzonde

de

geen

gevonden en

iets,

wordt de

omdat de kinderen onschuldig geboren worden

kinderdoop overbodig, Prof.

liggen, die

het kind zelf

in

leerde, dat er eerst

hij

;

originale en dat daardoor de reatus ontstond.

zondige

God kan

niet in

den reatus hereditarius.

tot

Doedes keerde de zaak een

causa efficiens hujusce peccati

est

de oorzaak

moest de oorzaak

kan,

men kwam men

behandelen, maar behandelde

te

dit

quaenam

:

originalis in infantibus ? en daar

zondig

na

en

originale

dat

uit

(gelijk

de erfschuld

van de erfschuld.

en culpa hereditaria

was geen peccatum

is,

niet

originale, er

toch erfschuld zou zijn ?

Wat

is

erfschuld?

Gemeenlijk Hiertegen

Het

is

Adam

is

niet:

definieert

men haar

„U wordt de

zondigde".

bij

de

justificatio het

maar het gevoelen

hadde,

wat Christus voor

zoo

ook de erfschuld

toegerekend,

„de toegerekende schuld van Adam".

mij niet

volbracht

een

maar nostra popria

het geloof geschiedt dit

(n.1.

diepe begrip niet

„alsof

ik

zelfs

is

een toe-

alles volbracht

heeft" gelijk de Catechismus zegt

culpa imputata, een vreemde schuld ons

culpa,

als

hadden

wij zelf gezondigd.

Bij

het deelhebben aan Christus' gerechtigheid) door

de unio mystica van het kind Gods met Christus, die zoo doorgaande wij zeggen niet alleen Hij leeft in ons, maar ook wij leven in Hem. :

is.

schuld toegerekend", maar „ik heb gezondigd, toen

Evenals

gerekende gerechtigheid,

is

als

geen bezwaar, hoewel deze uitdrukking geenszins „erschöpfend"

:

is,

dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen