Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 755

Caput ui

Mediatoris Persona.

DjE

§

De

7.

naturarum

iinione

53

die óf slechts ééne natuur of slechts één wil of slechts één bewustzijn

den Middelaar

in

stellen, hetzij

door het menschelijke

het goddelijke te vermenschelijken, of uit beide

of

vergoddelijken

te

saam een tertium

quid als God-menschelijk te mengen.

in

Tot recht verstand waarvan dient opgemerkt, dat nooit een mensch staat zou zijn de Goddelijke natuur aan te nemen, overmits het

—

eindige nooit tot het oneindige reikt

menschelijke

het

delijke

in zich

maar wel omgekeerd het godop kan nemen, omdat het oneindige

vanzelf ook het eindige in zich besluit.

voortbrengen,

wel de eeuwigheid zich

tijd.

Te hulp komt

God

niet

al

een

slechts

zich

deel

om en

tijd

de Schepping. Immers

maar toonde van

Zijn Majesteit,

blijven.

liet

door

uit die

heel

Op

gelijke wijze

om

in

in

den vorm van

de Schepping schiep

die oneindige Majesteit

het andere inhield en

al

nu kon de Heere

de Schepping aan ons

Schepping kiezen

kan geen eeuwigheid

bepalen

stukske naar buiten, terwijl Hij

ongeworden van

hier

De zelf

te

in plaats

openbaren, een enkel

zich zelf intensiever te openbaren,

aldus aan ons bewustzijn, onzen wil, ons ik het naaste toe te komen daartoe dat bewustzijn, dien wil, dat ik zelf, kortom datgene wat

onze menschelijke natuur uitmaakt, verkiezen. Hij opent zich dan een nieuwe deur in het eindige, waardoor het oneindige, voor zooveel die opening

toelaat, tot

de perken bedenkt

ons doordringt

menschelijke

dier

God, dat wil

Hij als

Hij als

werken wat in getoond en gewerkt kan. Dat God, dat werkt Hij als God, niet

Hij toont en laat

;

natuur

maar aldoor en zonder ophouden en het is in den vorm van een door Hem gewrocht menschelijk werk van een door Hem in

slechts ééns

;

werking gezetten klaard

menschelijk

Er was dus

in

Hem innerlijk verbewustzijn, dat dit voor ons aan het licht treedt.

menschelijken

Hem

niet een beurtelings

andere bewustzijn, gelijk

bij

het goddelijk bewustzijn in wil ooit

willoos

of

wil en een door

ons

Hem

bij

overgaan van het eene

sliep nooit;

werkeloos was.

in het

het inslapen en ontwaken. Neen,

Maar

evenmin dit

was

als

de goddelijke

het, dat dezelfde

wil, die eens in Adam uit het goddelijk een menschelijk bewustzijn en daarin een menschelijken wil naar eigen uitdenking had

goddelijke

van oogenblik tot oogenblik dezen zelfden wil en ditzelfde bewustzijn ook persoonlijk ter beschikking kon stellen, nu Hij dit ter volvoering van Zijn raad noodig keurde. ingeplaatst,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen