Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 257

§

•

hing

saam met

was van een

eigen god.

zonden. bezit

Dit

Romeinen

de

dus

het

hem

w.

het algemeen,

in

kend geweest Exod. 33

nl.

Mozes'

geschiedt,

Daar wordt dus (Exod. dat

3

zal

klinkt

niet

godsnaam

de

Jehova

men

inzat

al

;

;

die moest

Nebukadnezar daarom noemde

of van een land aan

Welnu,

er

is

Necho precies zoo gedaan

geen enkele heeft

de

bij

het

ür\h "'nyniJ

De Heere

6.

naam mn^ ook vroeger be-

toonen, dat de

te

nu voor het :

men

begreep, dat

rechtvaardig, Hij heeft zijn recht vol-

is

dat

aan

laten

x^

op een

zegt, dat Hij al zijne

gaan en dan den naam mn^ :n^Ni "lon-n-n d^bn

:

"^ix

parallelle plaats,

goedigheid voorbij

En

zal uitroepen.

p:ini

mnn

ba np'

7\'U'^

een naam uitgeroepen, maar de inhoud van den vroeger

waarvan Exod. 6

Eerst als wij dit weten, in

weet dat

genoemden naam geopenbaard, eene verklaring gegeven.

enz.)

het ook,

is

om

34

coll,

aangezicht

dat

als

19

:

is,

Jojakim.

in

Ik wijs

is.

z.

van dat land toegeschreven.

verandering van Eljakim Dit

z.

onderstellen,

te

w.

d.

werd de overwinning eener plaats

altoos

niet

—

Vandaar de naamsverandering.

Mattanja

in

d.

dier stad of

om

reden,

niet vergeten

de beschermgod de stad wilde behouden

als

dat

niet,

Want

god

den

idee, dat elke plaats in het

nog

Latijn

zijn

evocabant deos";

„qui

Zidkijahu,

trokken.

polytheïstisch

Wie

gestemd worden.

gunstig

verstond hij

—

zou vermogen,

niets

het

239

Dei.

de belegering van eene of andere stad de priesters voorop

bij

trekken,

lieten

De NOMiNiBUS

6.

kunnen

En

3 ons spreekt.

:

wij

nu verder het gebruik van dezen naam

de Heilige Schrift nagaan.

Reeds

de eerste hoofdstukken des Bijbels vinden wij dezen naam gebe-

in

Het eerst

zigd.

cap. 2

:

dit 4de

bonden

Van

bij

2:4.

Gen.

Daaruit

3.

2 hoort nog In

in

cap.

blijkt

cap.

In

vinden wij doorloopend D\i^N,

1

wel de vergissing der indeelers

D\n!'N.

cap. 4 af

wordt

de eerste s van cap.

1.

vers van Gen. 2 wordt mn*' niet

met

;

tot in

Zoo ook mn-"

in

op

zichzelf gebezigd;

maar ver-

vers 7 en 8 en zoowat in heel cap. 2 en

op zichzelf gebruikt. De combinatie van mn^ met

komt dan verder hoogst zelden

voor,

ter

oorzake van

den rythmus

3.

D\"i^N ;

een

Exodus en verder nu en dan in de Psalmen. De uitdrukking in Gen. 4 26 „Toen begon men den naam mn> aan

enkel maal in

:

roepen"

wettigt

gesteld.

Dat volgt

veel

later

begonnen

het

vermoeden,

aan

te

dat

die

niet uit cap. 2 of 3,

geschreven. is

:

Maar

naam toen reeds

want

natuurlijk, het

hier staat bepaald, dat

roepen, met den

naam mn\

men

?x,

in

te

gebruik werd

boek Genesis toen, Nip!>

is

^mn,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen