Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 680

Locus DE Deo (Pars Altera.)

246

principaat van den wil te leeren, op doolpaden verzeild raakt, die ons brengen

Schopenhauer c.s. Daarom brachten ook Amesius c.s. een kwade strooming in het kerkelijke leven door den wil op den voorgrond te stellen. bij

Zullen

kan

nu

wij

aanvaard,

uitkomst

recht

uit

van den wil nooit

principaat

het

bedenken, dat

de Heilige Geest

dat

waarom

verstaan,

ons dan

laat

dit principaat

zou leiden

tot

de

den Vader geboren wordt, en de Zoon

uit

den Heiligen Geest. Het

leert

wil

nu

Sophia,

eerste

het

Woord

het

er eerst

is

in

wil

niet

kan

de zelfobiectiveering Gods

Hem

dat obiectiveerende en het uit

van

den Heiligen Geest hij

uit

doen

zich

doorzag het verband

zien

niet.

Triniteit,

en geeft dezen grondregel, uit

den Vader en

uitgaat.

dus weer het

wij

is

met de

de Logos die gegenereerd wordt, en daarna

bestaat, en dat alle lijnen

van

enge

alle

verband,

dat

tusschen

leerstukken uitloopen

in

deze dogmata

den Locus de Deo.

het dan ook, dat de Grieksche kerk, die het „Filoque" loochende,

is bij gebrek aan wilskracht om te handelen de belijdenis door de kerk zoo gestreng volgehouden, dat de generatie

Mysticisme verzonken

het

in

wat

Dat beleed Amesius ook wel, maar

den Logos de Spiritus

Daarom

is

„Ik'

spireeren

het primaat van den wil in strijd

Hier

de

de belijdenis dat de Heilige Geest e Patre Filioque procedit, brengt

Juist toch

dat

dat

en den wil uitdrijve.

zij

zelfobiectiveering eerst ontstaat de Zoon, de Logos,

uit die

en dat eerst daarna het

geobiectiveerde plaats hebben.

zeggen,

echter

wil

het mysterie der Heilige Drievuldigheid ? Dit, dat de spiree-

rechtstreeks

niet

maar dat

ontstaat,

denken

het

de derikactus voorafgegaan

tenzij

Wat rende

de

van

principaat

werken,

;

daarom van

is

Zoon

den

uit

in

staat

Zijn

uit

den

Vader

den Vader en den Zoon

is

om

;

is,

en dat de spiratie van den Heiligen Geest

eerst als het „Ik" zichzelf obiectiveert,

door spiratie den wil

in

is

het

actus te zetten.

dan de obiectiveerende en het geobiectiveerde, het spireerende^n het eenvoudig identiek ? Is het in God driemaal hetzelfde ? Ja, en

gespireerde

nochtans

zijn die drie absoluut van elkander onderscheiden, maar onderscheiden uitsluitend en eeniglijk door de relatie, waarin zij tot elkander staan. Op

die

relatie

daarom

valt

verhouding, die

alle

nadruk;

het

is

die

onderlinge betrekking, die

maakt tusschen Vader, Zoon en Heiligen Geest, en een ander onderscheid bestaat er tusschen deze drie niet. Wanneer de Christus zegt b 7rxTr,p fxov /ucii^w ïc-rh, en men verstaat relatie, die uitsluitend

het onderscheid

:

dit

zoo dat

het

niet

ziet

op den Christus

wezensverhouding, dan beteekent

Vader

tot

den

van den Zoon

dit niets

in

zijne incarnatie,

Zoon en den Heiligen Geest eene hoogere en

den

Heiligen

Geest

maar op de

anders, dan dat de relatie van den

tot

relatie is

den Vader; het hoogere

dan die ligt

dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen