Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 437

§

om

roeping

al

ecclesiarum vita communi.

De

12.

deze stukken

eikaar te zetten,

in

is

257

geen willekeurige, maar hangt

af van het oorspronkelijke bestek, evenals het ineenzetten van het stoomschip

De

afhangt van het plan, door den ingenieur gemaakt.

kunnen geen eenheid

werkelijkheid vormen, voordat

in

al

deelen van het schip

de deelen

in

elkander

Zóó hooren ook al de deelen van het Lichaam van Christus en komen toch eerst bij elkaar door stipulatiën, als door de klinkers,

geklonken.

zijn

bijeen,

die het schip tot èén geheel slaan.

Het gereformeerde standpunt

ook hier weer

ligt

Al de

de praedestinatie.

in

openbaringen van het Lichaam van Christus op alle plaatsen der aarde, en de

waarop zulk een

wijze

alles ligt in

dit

plaatselijke kerk zich

op een bepaalden

de praedestinatie. Eveneens liggen

in

tijd zal

vertoonen,

de praedestinatie

die

al

deelen als stukken van één geheel.

Maar nu moet nog

iets

gebeuren waardoor datgene, wat

in

de praedestinatie

ligt, realiteit wordt. Dat is de confoederatie, de stipulatie. Zóó zijn deze bepaalde man en die bepaalde vrouw voor elkaar door God aangewezen en gepraedestineerd maar hiermede zijn ze nog niet getrouwd. Eerst door de echtverbinte;

nis

wordt het

De

vita

Christus,

Om

realiteit.

communis maar komt

dus potentieel

ligt

in het besluit

actueel eerst tot stand

deze voorstelling

te bestrijden, heeft

Gods,

in

Lichaam van

het

door confoederatie en

stipulatie.

men meermalen de kerk vergeleken

een gezin.

bij

Gelijk

meerde

bekend

zijde een

is,

is

in

den laatsten

tijd

van ernstige troebelen van Gerefor-

beroep geschied op hetgeen Voetius

geeft omtrent het door

in zijn „Politica ecclesiastica"

stipulatie ontstane kerkverband. Prof. Klein c. a.

spreken Voetius, en hebben een andere meening. Deze meening dat

men een

kerk aanziet voor een gezin.

Men beschouwt dan

is in

weer-

hoofdzaak,

elke plaatselijke

kerk als een kind van de gemeenschappelijke moeder. In een gezin nu, sluiten

de kinderen geen verdrag, maar zijn onderling door den broeder- en zusterhand verbonden, en moeten saamleven. zijn

burgers van Nederland,

Deze voorstelling nu waar

zij

thuishoort.

is

Ook

of

we

stelt is

we

wij zijn het krachtens geboorte.

zoolang men ze

zijn Institutie:

Heere met

laat

op het

maar

hij

terrein,

doet dit op geestelijk

zijn

kerk worden geboren kinderen Gods.

heeft ooit beweerd, dat die kinderen

danig stipulatiën moeten aangaan.

nu

;

:

daar op onz^ geestelijke, niet op onze vleeschelijke geboorte.

Geen Gereformeerde evenwel

Dit

juist,

het beeld van een volk

Calvijn spreekt van de kerk op dezelfde wijze in het

Uit dat huwelijk toch van den

Men

willen of niet

volkomen

van het vierde boek van

begin

terrein. Calvijn doelt

Ook nam men wel

Men

het voor, alsof uit dat huwelijk plaatselijke kerken

volkomen onzin.

Gods

als

zoo-

gevoelt, hoe dus valsch spel wordt gespeeld.

worden geboren.

Immers, die moeder, waaruit de kinderen Gods

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen