Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 722

Locus DE Sacramentis.

248

De Anabaptisten ontkenden,

eerste doopvraag.

doemenis deelachtig

beschouwd worden

Op

de

is,

in

Christus geheiligd te

men

der ver-

zijn.

woorden van deze vraag te Maar de provinciale synoden en dassen hebben steeds het goede

verscheidene wijzen heeft

verdraaien.

standpunt

Adam

dat een kind in

dat een kind des verbonds moet

paedagogisten,

Tot een

verdedigd.

getracht de

revisie der liturgie

kwam

het gelukkig nooit.

Daarom vormt deze opposite ook geen schakel in het dogmatisch proces. Maar wel heeft men allengs de andere richting vrijgelaten en daarbij een valsch procédé gevolgd. Op zich zelf toch is er niets tegen, dat men een ander dankgebed na den doop doet, dan hetgeen in het formulier staat. Maar toen men eenmaal toestond, gingen velen ook de belijdenis van den doop vervalschen.

dit

Onder

Men

dit

gebed

Om men

te

bewijzen

ongeoorloofd

geboren een

men den inhoud

is.

er

van niet meer beleed.

waar

3,

:

de Statenvertaling

in

nu beteekent „vermengen,"

i'"^

was,

nu

XOu)

iemand, die

is

evenwel

Moeilijkheid

in

den

zin,

l?a!2

door bastaard

waarin het

bij Israël

een ongeoorloofde vereeniging

uit

men niet een hiphilvorm, maar men — onder Israël de spurius zoo mag ook zulk een kind onder het

geeft,

—

Wanneer nu

passivum verwacht.

—

onecht kind niet mocht worden gedoopt, beriep

een

dat

zich vaak op Deut. 23

overgezet,

is

na, wijl

niet

gebruiken, maar wijl

te

week men van de belijdenis af. men meende vrij te zijn om het al of niet

het schild van de vrijheid der kerken, liet

komen mocht in de vergadering, Nieuwe Verbond het teeken des Verbonds niet

dat zei

ontvangen.

niet

Onze vaderen

zei-

den, dat er niet staat, dat de "iraQ niet tot het verbond behoorde, maar in de br^p

niet

mocht komen

w.

d.

niet

z.

handelend op mocht treden,

niet alle

rechten des verbonds had. Daarbij

is

met den

een onecht kind bedoeld, maar een kind gebo-

"irQD niet

ren uit de vermenging van een Jood en een niet-Jood.

men

uitging,

waren

1^

waarvoor geen vergeving

is

De

beginsels,

vanwaar

overspel en hoererij niet behooren tot de zonde,

dat ;

berouw komt

dus

is

de vraag, of iemand, die de zonde begaat,

want vermits iemands deel aan het verbond niet hangt aan een toestand, maar aan den staat, zoo mag ook het kind van een overspeleres, die tot berouw komt, niet uitgesloten worden 2^ dat de

tot

waarachtig

;

;

toerekenbaarheid

opleggen van de

van die daad straf

Hiermede verwant de adoptati.

Toen

ligt

bij

de ouders, en niet

bij

het kind.

Het

op het kind zou dus tegen de gerechtigheid ingaan. is

de quaestie, die zich

in

1618 reeds voordeed,

nl.

van

wij in de Oost bezittingen kregen, deed zich het geval wel

eens voor, dat iemand een heidenkind

in

het in de christelijke religie op te voeden.

oogpunt zoo spoedig mogelijk

tot

zijn

gezin opnam, met het voornemen

Nu

ging

men

in

Indië uit missionair

den doop van zoo'n kind over. Daarom vroe-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen