Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 507

§ „De menschen keerende toestand

In

Nu

daar.

den

hebben

Wat

uitgelaten.

is

de altoos weder-

die zich over den

beteekent die zoo dikwijls

11? ;

de oudheid ieder onder die volken voor

meest

het

:

eene afdruk van het aardsche leven

is

riep in

oorlog

88

uit Ps.

Scheool

de

31

God niet loven", dat Oude Testament van de mannen,

het

in

de Scheool

in

herhaalde vraag

ante parousiam

de Scheool kunnen

in

klacht

De mortuis

3.

bezieling,

volken

allerlei

zijn

god en

dit

zijn

gaf in

de krijgers hun god konden aanroepen.

als

Er was dan ook voor een volk geen toestand denkbaar meer krenkend dan zulk een, waarin de vijand de

god aan

roepen.

te

was

Israël

Bij

overmacht had verkregen en verbood den nationalen

ook

dat

Deze

sterk.

„God aan

idee

roepen" was

te

bij

want Israëls God is de God van hemel en van aarde. In het gewone leven nu konden de Joden niet zoo veel voor hun God roepen want zij zaten midden tusschen de afgodische volken en werden herEn vandaar nu, dat hij haaldelijk door Edom, de Filistijnen e.a. onderdrukt. de

Israël

bezielende,

alles

;

vromen Israëliet de gedachte opkwam als Israël nu eens in de Scheool God kon roepen Deze gedachte kwelt de zangers het meest. Op aarde hebben zij zoo weinig den naam van God kunnen aanroepen. De geheele den

:

voor

!

wereld, alle geslachten liggen in die Scheool

dan

grooter

op de

hier

dikwijls den

mond

God konden

roepen

Al

die

stopten, zijn daar

stil.

aarde.

het gebied

;

is

Och, dat

we

daar toch voor onzen

En dat dit nu niet zou kunnen, dat kunnen uitstaan.

!

daar dus zooveel

andere volken, welke ons hier zoo

het,

is

wat de pro-

feten en psalmisten niet Ps. 30

10.

:

Zal u het stof loven ? zal het

uwe waarheid verkondigen

?

weer

diezelfde klacht.

Reeds een keer

dien toestand biedt ons Ps. 49, een lastige psalm, doch een

in

der belangrijkste voor de Eschatologie van het

„de verderving niet zien", dat reikbaar

„de

;

van

dien

niet

sterven,

kelijk,

maar

kan wel een

geen

en

ziel

is

te

kostelijk" d.

verderving zien.

dus deze

is

Dat

hij

wel

:

eigenlijk sterft,

te

i.

geven, doch op een zekeren

De gedachte

uit.

Cf. vs. 8, 9, 10

tijd

is

het onbe-

duur; is

hij

kan

de werking

moest de mensch

dat

is

niet

oorspron-

zoo geworden. Het kan wel opgeheven, de mensch doch daartoe is die ellende der verderving opstaan

"accidenteel, is

weer van

losprijs

redding

eene

losprijs

losprijs,

Oude Testament.

het ideaal, doch voor de aarde

hunner

verlossing

wel een rantsoen, een

is

uit

verlossing

heenwijzing

;

en tot het brengen van een rantsoen, dat een duurzame

noodig

in

waarborgt,

op den Messias.

men daarvan nog wel eens Vs. 11 wijst dan

is

zal

—

Er ligt dus mensch in staat. Toch blijft nog de hoop leven, dat

geen

—

afkomen.

weer tegenover dat hooge

ideaal,

tegenover

al

die exspec-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen