Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 928

Locus DE Christo (Pars Tertia).

112

Deze nieuwe aan

thans

exegese,

rationalistische

alle Universiteiten geleerd, als

èn op den context èn op de idee

Waarin

nu voor

lag

der

dienst

offeranden offerde

God

Israël,

De

te stellen.

heilig !"

Wie had nu de macht om de

was

in

En dat nu waren de

waren

priesters, die

Christus

'i^VJ

tent der

samenkomst

was

;

'/.xl

te

van den

tot

is

o-w^'c^v,

om

heilig stelden

{7rpoTkp'ftTy.i),

deze

xlro'j ro)

S''

was

Tcpomp^/ioixvjyjc,

hoewel

fout, die

fMta-lr-ric

de meeste nieuweren

22

heerschen.

alles

verschil

maar

in

de

onheilig

in zich zelf

on-

van het verbond, maar

tot

deze valsche exegese

Mozes en

er niet sprake

is

Christus.

van Mozes maar van Aaron's

komen

dood gingen, zoodat

(vs. 23). Dit is

er telkens

dit

ande-

de tegenstelling die vóór en

25 wordt deze tegenstelling tusschen Christus en Aaron's

Ze ligt niet in het wezen ; beider karakter was onri TrxvnXkc is het menschen heilig voor God te stellen maar het en dat komt weer daar van daan, dat de Aaronietische priester sterft, verklaard.

:

£('<-•

;

;

Hij blijft xavrirc

X,'',^v

om

Gesteld, die priesters van het

hadden

Wie

hij

beheerscht en die tegenstelling moet dus ook vs. 22 zelf bevs.

In

priesterschap heilige

25 staat van

en tusschen de Aaronietische priesters en Christus wordt nu

ren in hun plaats moesten vs.

:

örj).

Christus als borg van het beter verbond.

verschil geconstateerd, dat zij voortdurend

na

zelf,

zoodat ze voor Gods aangezicht bestaan konden.

Mozes als borg van het slechte, De context bewijst echter, dat :

uit

voor den Heere.

verloren, als

bracht, was, dat ze hier een tegenstelling zochten tusschen

priesterschap

God werd

verbond

't

konden presteeren, het voor hen

dus niet sprake van den

De

priester.

van

want Ik ben

voor

op den grooten Verzoendag zich

to-jc TTpSG-ip'fC^i-JZ'ji;

God naderde

dienden

lipv.c

redden, te

deze pericoop

In

'8-yjy.ry.i.

cr''ji'C,i>v

en juist de

heilig,

„Zijt heilig,

op hunne wijze konden doen, wat Cap, 7

die

het,

den

in

als UpvJq

hij

Neen. Dientengevolge moest een

zelf het niet

zij

:

Israël die conditie

den tempel en het heele volk heiligden en alzoo Zij

dat

tenzij Israël heilig

zijn,

Israëlieten dat zelf?

borgtocht intreden, die, waar deed.

nl.

daardoor was aan den priester

;

conditie van het verbond

voeren? Konden

deed,

lipiic

dat in zonden verzonken lag, nochtans heilig voor

Het verbond zou dus verbroken

gesteld. te

wat de

plaats van de schuldigen

in

om

macht gegeven

datgene

In

— stuit

God zou gehouden worden

zelf.

de borgstelling van het genadeverbond

Israël

schaduwen ?

handboeken en

alle

in

wilden deze woorden zeggen, dat Christus

daarvoor borg was, dat het verbond door af

bijna

voor

zijn

volk

te

bidden.

Oude Verbond hadden eeuwig kunnen

leven

—

maar eenmaal behoeven te offeren en hadden wij dan aan hun offerande genoeg gehad ? En daarop antwoordt vs. 26 en 27 Neen om een priester te hebben, die in een offerande alles kon concentreeren, was zij

dan

:

;

zulk een noodig, die heilig, onbesmet, afgescheiden van de zondaren enz. was.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen