Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 76

;;

LOCUS DE SALUTE.

54

Hab. 2 5 :

zijn

zelf bezien. In vs.

het prn

;

3 staat „want

't

gezicht zal nog tot een bestemden

het thetische oordeel Gods.

is

Altoos

zoo

dit

is

tijd

de profetie ver-

;

supremum judicium om het in de plaats te stellen van het oordeel, dat ons verdoemt. Nu was tijdens Habakuk het thetische oordeel alles is verloren de Chaldeën hebben het gewonnen maar vroeger was voorspeld gij zult het maar het duurde ten laatste winnen en de Chaldeën zullen het verliezen zoo lang en daarom geloofde Israël het niet meer. Nu zegt God: het komt toch, maar niet op den tijd, waarop gij het gaarne zoudt willen maar op den bestemden tijd, op het tijdstip, dat Ik bepaalde; niet vroeger, maar ook niet later. En toont het

:

:

;

;

;

meent

gij

dat

al,

het

Dat wil zeggen: het gaat

einde".

zoo

toeft, dit is

neen „het rent snuivend

niet,

langzaam, maar het

niet

een kan niet komen, als het andere er nog niet geweest rust

voor

niet

het

Het

einde bereikt heeft.

zijn

bepaald en op een goeden dag zal

dus

is

dit, altijd theïstisch,

En

het kan niet uitblijven.

Zie,

nu

niet

voor

zijn.

uw

In

nn

ligt

gevoel nog

het „chazon"

zoo maar eens ;

— het

neen

want

geloof;

maar dat is

komt

het

(Chaldeër)

zijn al;

gaan, dat

dan ook de vervulling, toeft,

dan moet

en zal leven

ziel

denkt

al,

dat

hij

't

door Mij verworpen, dat

is

gewonnen

zal

heeft en

er

leugen blijken

(pxn

is

het nu ook zoo.

een

onder

prn,

dat

alle ellende

Gods Gods zij,

vast zijn van

En

zijde). zij leeft

hieruit

te zijn

en verkeerd hij,

rechtvaardig

zullen

door spoedt het naar

gen; en indien die bevinding nu

nog

zijn

en

dood

nu wordt afgeleid,

:

het gaat mis.

Toch

is

dat komt, zegt de Heere

zijne vervulling; er is

toeft, blijft

die in

— Voor onzen toestand

toch.

Wij onheiligen dwalen en denken

wij

—

beroemt zich

voor hem wel these, maar voor Mij slechts hypothese. Doch

hoe hypothetisch ook de belofte

er

gij

daar kan niets aan veranderd worden.

eens,

subjectieve vastigheid verkeert, die hypothetisch vastblijft, die ontkomt zijn

is

is

Denkt men over God

aan vasthouden, dat het komt en dat vasthouden moet geschieden door

toch het

nooit deïstisch als het

een proces, het

maar

(God) het eens uitvoeren

Ik

een snuivende wind, die jaagt en drijft naar de vervulling.

dan moet

is

is,

tot zijn

volharding der

heili-

toch vasthouden, want gewisselijk

:

dat beeld van den rechtvaardige komt en of de opgeblazene daar nu als overwin-

weg door uw geloof kunt gij er komen. De Jusüficaüo zelve. Zij hangt af van de betrekking, waarin God staat tot Zijne wet. 1^ Wat is die wet Gods? (hierin ligt tevens: wat is Gods recht). Om dit te beantwoorden gaan wij eerst naar het paradijs terug. Wat is aan Adam gegeven ? De wet. Natuurlijk niet de 10 geboden. God geeft aan Adam het proefgebod. Het eenige, waarin Adam zondigen kon, was in zijne rechtstreeksche naar staat met ongerechtigheid, dat gaat

relatie

tot

God.

En waarin moest

die relatie blijken?

In

eene zaak, waarin

souvereiniteit eerbiedigde (formeel)

maar

voor hem zeer gemakkelijk was, want tegenover den eenen

boom

eenerzijds uitkwam, die anderzijds

;

dat

Adam Gods

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen