Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 156

LOCUS DE MAGISTRATU.

128

zullen

om

zijn,

Vanzelf vrijen

men

wil,

van

tenatie

als

volgt

de vonken eener electrische flesch of

ten slotte,

oorzaak en gevolg en dat op deze wijze

woordelijkheid weggaat.

dwingen, dan ter

wereld

want

de schuldige, maar

aangedaan.

blijft

niets over

De maatschappij

maatschappij.

ben,"

ik

hond doodschiet,

zoo

zegt dan

ook

is

dan

ook van

zoo opgeu straffen,

van noodweer voor de

mogelijk en gelijk

is

is

een soort

razernij,

men een waaraan

Italiaansche criminalisten willen dan

onderzoek der menschen zien ingesteld, of ze aanleg

een

lieverlee

hij

ik zal

dan weg, van schuld

is

stelsel

alle misdrijf

noodweer een einde moet maken."

ik uit

't

„alles

:

:

hebt mij een zedelijken moord

gij

van verantwoordelijkheid

begrip

Alle

geen sprake meer en er

dollen

vader en moeder, die hem aldus

zijn

zou tegen de maatschappij kunnen zeggen

Hij

hebt mij gemaakt, zooals

gij

begrip van verant-

alle

deden komen, en de maatschappij, die maakte, dat

voed werd.

gaan.

iemand misdaden, omdat zekere factoren hem

Bedrijft

niet

is hij zelf

af te

batterij

waar men niet uitkomt met den Pelagiaanschen aankomt bij 't standpunt van noodzakelijke conca-

dat

hieruit,

hebben booze kinderen

verwekken

te

;

zoo

ja,

dan

is

het beste

dooden, evenals men onkruid vertrapt, opdat er geen nieuw onkruid

maar ze

te

uit opschiet.

Thans zullen we aantoonen, hoe, schrap gezet, alleen de Gereformeerde Belijdenis in staat is ook in dit probleem den waren weg te w zen; „schrap gezet", omdat nog de Luthersche ij

belijdenis

en veel minder de Roomsche, de oplossing van

kunnen. Daarvoor moet het recht

uit

uit

nu wordt hier niet dogmatisch

Dit

de Dogmatiek

probleem geven

den wortel der Geref. belijdents opschieten. den breede uiteengezet, daar het reeds

in

bekend mag verondersteld.

als

dit

We zullen hier slechts de zaak

commemoreeren.

De

erfschuld als oorzaak van erfWaarom is dit nu de belijdenis, waaruit alleen

Geref. belijdenis spreekt van

zonde

en zij ook alleen. ware begrip van verantwoordelijkheid kan worden

't

Wanneer de Pelagiaan de praktijk tegen

alleen

öf

a

de

mensch

die

hij

niet

lijkheid

;

wij voor

daar

onderwijst

in

door hem,

in

den eersten

waarmede bij

in

hij

elk

gegeven oogenblik

den pantheïst en

fatalist volgt,

dat

van de omstandigheden en de resultant van factoren,

God verdoemd

maar

bedreven,

gepleegd

is

niet

veranderen kan en alzoo het begrip van schuld en verantwoorde-

wegvalt

waardoor wij

resultaat

bezit,

Maar, waar nu

b kan doen.

óf

afgeleid ?

den socioloog, dan protesteert

Pelagianisme, maar ook de Heilige Schrift ontkent,

zondaar een vrijen wil

de

dat

't

staat tegenover

mensch.

de

erfschuld,

wien wij

De

de Geref. belijdenis ons, dat onze schuld, zijn,

allen

niet ligt in

die

de persoonlijke zonde, die

op ons

geboren

zijn,

rust

vanwege de zonde,

de zonde, gepleegd door

Geref. belijdenis mainteneert, dat het geheele

men-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen