Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 799

Hemel en

§11.

serafs

volgens

dat

hierop,

de cherubs voor Gods troon

Ezechiel

maar gansch andere wezens, met

menschen,

of

323

hel.

niet zijn engelen,

het aangezicht eens

cherubs, eens menschen, eens leeuws, eens arends (cap. 10:14). In die cherubs

wordt dus Heilige

wel

Schrift

de grondtype

degelijk

dus geheel

is

in

strijd

van

het

met de

opgenomen.

dierenrijk

De

spiritualistische opvatting, dat

maar geesten zouden zijn in de toekomende wereld. in de tweede plaats, wanneer God de Heere in zijn eeuwigen Raad die grondkrachten aan die wereld heeft toegedacht, dan zijn dat de grondelementen van de openbaring van Gods krachten en dies organische elementen van het kosmische leven. Maar dan mogen ook die grondtrekken van Gods er enkel

Maar ook

scheppend Alvermogen

gedacht

niet

de toekomende

als geannihileerd te zijn in

bedeeling, wijl ze dan slechts eene verminkte wereld zouden achterlaten.

Bovendien geeft de Schrift duidelijk aan, wat

meer za!

de dood, de zee (Openb. 21

zal er zijn:

geen nacht

worden gemaakt dan zou

zijn''

vs. 25).

Andere wordt

't

wanneer dus

:

ook moeten

dit

meer wezen

Niet

zal.

de duisternis. („Want aldaar

opgegeven, dat

niet

zal

nieuw

Maar, dat

is

niet het geval.

Phantaseeren

Wij mogen nooit verder gaan dan de Schrift aanwijzingen

staat hier niet vrij.

Van deze potenzierung kunnen

(zooals van het nieuwe Jeruzalem).

geeft

er niet 1),

de eeuwige heerlijkheid de rijken wegvielen,

in

gezegd.

zijn

:

wij

ons geene voorstelling maken.

mag dus

Alleen dit

daarom ook

en

zijn

Gods

geconstateerd, dat deze rijken inhaerent in

de Herschepping zullen bijdragen

wordt

in

die

a-Kri-jy)

waar

lijkheid

weg.

gebouw

is

begrip

is,

Het

is

van

daar is

de

is

ermee

fiot-rnXda Tf,c Só^-rig

in

van

Jó^'x

als

zich vertoonen en schitteren

verband gebracht met de en waar

met een

alleen in dat paleis,

zij

paleis.

weg

is,

daar

Het hofleven

waar de koning

is,

in

een

is

ook

Nu

zien

we

eveneens, dat

paradijs in een staat van heerlijkheid schept en dat

(diz'j

-,

die heer-

is niet,

waar het

de andere

hofleven reeds op aarde een mobiel begrip. zich.

tcü

a-Aryr,

dus gebonden aan de presentia van den koning.

neemt het hofleven met het

de

in

de Heilige Schrift

maar

;

Het hofleven het

de Schepping

majesteit.

Die heerlijkheid nu, die zal,

in

tot verbreiding

niet.

Daarom is De koning

God den mensch in God zelf daar in het

Daar is geen scheiding, maar onmiddellijke gemeenis. Door de zonde gaat de tegenwoordigheid Gods weg; maar ook he^ paradijs, de Jc^'a verdwijnt en er blijft over eene aarde, waarop de vloek rust Alzoo vóór de schepping een „woest en ledig" door de schepping, waar God

paradijs tegenwoordig

schap.

:

;

komt, een paradijs met de ^o^x en als Hij weggaat, dan wordt de vloek achtergelaten In

het

vervolg

bindt

zich

manifestatie op aarde in de

de

heerlijkheid

des

Heeren

Theo- en Christophanieën. En

Heeren

aan zijne

wij zien eene patriëele

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen