Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 496

Locus DE Deo (Pars Altera.)

62 en

genoemden

2

thans

;

moeten

het gevoelen van de Confessie

de

Bij

3.

wordt ingenomen, moeten wij ons

toonen dat alleen is.

ook door ons

rekenschap geven van den eigen-

allereerst

de industria daarover gehandeld

is

te

van den pluralis maiestatis.

lijken toestand

Nooit

aan

9 houdbaar en gewettigd

het standpunt der Confessie, dat

van

verdediging

om

overgaan

wij

in art.

moeten ons dus behelpen met

wij

;

Wat

van

de gegevens

die ons ten dienste staan.

afkomstig

van uitgevaardigde wetten en wel van de decreten der Romeinsche

keizers;

is

in

Men

de histituten

er

te

zeggen valt

:

dat

hij

spreekt de keizer van zichzel ven in het meervoud.

bijv.

vermoedt, hoewel niet met zekerheid, dat het meervoud

daarin

is dit

bij

de keizers

oorsprong had, dat men onder de republiek gewoon was aan een

zijn

in de wetgeving, omdat daar het subiect was: „Senatus popuRomanus", en men dus aan dien vorm gewoon was, of ook, dat de Romeinsche keizers den meervoudsvorm gebruikten omdat zij eene pluraliteit

meervoudsvorm

lusque

van ambten bekleedden tribunus

plebis

enz.,

de keizer toch

;

ook gesproken hebben van „nos"

Hebben we

in

de

benoemen tot consul, zich daarom zou

in

geheele

het

;

met een

der Heilige Schrift

terrein

praetor,

dan

hij

officieele staatsstukken.

hier dus naar alle waarschijnlijkheid

over

doen,

te

zich

liet

en vereenigde alle ambten

pluralis maiestatis

die

is

vorm volkomen

onbekend.

waar wetten gegeven worden

Overal

medegedeeld,

God

hetzij

als

in

de Heilige Schrift of staatsstukken

wetgever optreedt, of de koningen van

Babel sprekende worden ingevoerd, vinden

we

steeds het enkelvoud.

de Heilige Schrift den pluralis maiestatis kende, dan gevoelt men dat

Israël

en

Wanneer eer

die,

menschen toekwam, zou toekomen aan God den Heere, dat hij dus allereerst daar zou moeten voorkomen, waar Hij als gebieder optreedt en aan

hij

wetten geeft.

Wat a.

zien wij nu in de

In

Ex. 19

wetgeving

in

is

men nu

Zegt

wet aan Israël gegeven ?

3 begint de nationale wetgeving aan

:

het enkelvoud ja,

:

maar,

;

Israël,

en die geheele

overal „/A"" en niet „Wij".

dat 'geldt niet voor alle wetten, dan antwoorden

maar dan zou het toch wel moeten gelden voor de wetgeving op Horeb, 14 waar de heerlijkste Majesteit Gods verscheen. Ja, sterker nog, in Ex. 3 zien wij, dat, waar aan Mozes in het braambosch de Openbaring van het

wij

:

:

Wezen Gods wordt gegeven, zijn die

Let

niet heet

het

:

„Wij zullen

zijn",

maar „Ik

zal

Ik zijn zal".

men

koninkrijk

op de Bergrede waar de Heere Jezus de wet voor Zijn op de verordeningen die de Apostelen, met gezag bekleed,

voorts geeft,

uitvaardigden

voor

de

gemeenten

;

op hetgeen Mozes

in

des Heeren

Naam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen