Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 311

;

§ 20

:

be gevolgen

6;

5 en Deut.

5:9)?

treedt niet

op

God

elkander

dat die bezoeking rusten zal

anders dan Ex. 20

Ezechiël 18

:

gezegd,

niet

dat

dat

God onder hen nog

Dus

in

leven

dit

om hunne

bij

ouders om; maar hiermede zijn

het

;

tijding in het

ook

den zondvloed,

is

is

allen,

kwamen volstrekt

zeer best mogelijk,

uitverkorenen had.

er geen botsing maar volkomen overeenstemming.

is

ondergaan, en

laatste treft

dit

;

Sodoni en Gomorrha,

deze kinderen verdoemd

al

En nu wordt

zal

ook op zijn huisgezin en geslacht. Dus geheel iets 20, waar sprake is van den eeuwigen dood / terwijl

Bij

ook onschuldige kinderen

Tegenover

een jaloersch God.

als N^|^^^f,

5 spreekt van eene bezoeking

:

mee samenhangen

die er

maar van eempis

wie knielt voor de afgoden bezoeking

hier uitgesproken, dat

in

maar

6l

en bezoeking, haat en jaloerschheid.

straf

:

B. In Genêsi.

Niet van een eeuwig heensterven;

als rechter

dus

staat

der zonde.

Er

is

eene kas-

aardsche leven, totdat de eeuwige dood naar ieders persoonlijke

schuld beschikt wordt, en deze bezoeking, poena externa, gaat niet over eiken

maar over

persoon,

menschelijk

het

over

geslacht,

allen.

Vergelijk

:

Jezus'

gezegde omtrent de mannen van Siloam,

Deze

regel

eigen schuld

zijn

om

;

derhalve kan niemand verloren gaan, of er moet zonde

zijn

persoon

den

van

niemand gaat voor eeuwig verloren, dan

dus

staat

vast

:

En waar de

zelf.

belijdenis

dat elk kind in zonde

leert,

ontvangen wordt en der verdoemenis onderworpen

is,

daar moet dat kind ook

een culpa hebben en wel de culpa imputata in Adamo.

vraag

de

Bij

actuale van

zijn

commiserint

ut

peccatum actuale van

het

of

nakomelingen eo,

in

is

belangrijk Hebr. 7

is

Abraham aan Melchizedek tienden gegeven te

als

zoodanig peccatum

:

9 en

10.

Paulus handelt hier

de ontmoeting van Abraham en Melchizedek en beweert, dat Levi door

over

van

Adam

geweest, niet slechts per imputationem maar

Abraham. zijn,

dat

zoo,

heeft,

ze

was

actio actualis

hij was in de lendenen Abraham gezegd geschied

omdat

Hier wordt dus de actio acuta van

van hem, die

En zoo moeten wij ons ook verklaren, dat ook actualiter gezondigd hebben Iv 'A3'it,a.

h

wij die

in zijn co-cpCï

lendenen was.

ro^

'

\^y.,u

waren

Historia Dogmatica. op 1645 toe kan men zeggen, dat de leer van de imputatio peccati Adami praecedens corruptionem et maculam hereditariam, de leer was der Christelijke Kerk, zoowel van de Roomschen, de Augustinianen, als van de Tot

Lutherschen

en

Opera Omnia, der

Gereformeerden, die

Roomsche Kerk

Cap.

1

een e.

a.

't

Bewijs

hiervoor

tractaat schreef, waarin

hij

is

te

vinden

bij

Rivet,

verzamelde de testimonia

over de imputatio peccati

behelst de getuigenissen uit de Confessie enz. der Gereform Kerken

hier te lande.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen