Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 808

;

; :

Locus DE Christo (Pars Secunda).

H)6

Maar ook

al

Christus

opstanding.

daar

de

is

leefde

Gods

Is

Uwe

in

Vrage

ja tot

Antwoord

zendt

hij

gloed vooruit tot aan het

zijn

Ja

negatieven

in

zin,

moment

af,

waarop

Hij sprak

mijnen geest" ?

Ik

God

van het oogenblik van

zalig

—

neen, in positieven

:

op Gethsemané

tot

aan de Hemelvaart.

handen beveel

het kind van

Is

:

zijn

op de

;

Christus dan niet zalig geweest van het oogenblik

„Vader,

hij

tot

maar ook daarachter lag lijden, En omgekeerd met Gethsemané en Golgotha eindigt

maar

niet,

—

der Opstanding

den toorn Gods

niet buiten

brandpunt gekomen

verdriet, angst en smart.

de toorn

spreidt

op de kribbe van Bethlehem en vooruit

tot

Hij eerst in het

is

Gods daar geconcentreerd, toch

toorn

achterwaarts

schijnsel

in

ja,

negatieven

want naar de behoefte van

zijn

sterven aan ?

zin. zijn

wezen

heeft

hij

van

dat oogenblik af gemeenschap met zijn Heer en Heiland

Neen

positieven

in

volkomen verlossing

;

zin, hij

is

Onder den troon van God

want hij beidt nog de volkomen heerlijkheid, de mensch en moet met ziel en lichaam genieten. zijn

de zielen der martelaren verscholen en roepen

:

Heere, tot hoe lang? en dorsten naar de volkomen heerlijkheid, en hun wordt

gezegd, dat

Er

zij

nog een kleinen

dus voor de

is

ziel,

maar voor den mensch

moeten wachten.

tijd

voor zooverre ze als

ziel

is,

psychisch volkomen zaligheid;

somatisch wezen toeft de heerlijkheid tot na het

oordeel.

Daarom lijkheid

;

den hemel

als

Uit het paradijs zou

paradijs

een

alleen

niet

Adam

de hoogste heerzijn

ingegaan

in

hoogeren, eeuwigen staat.

Als Jezus tot den moordenaar aan het

Het paradijs was

heet die staat, het paradijs.

maar een voorportaal.

zijn",

dan

overgang

is

uit

't

kruis zegt

:

„Heden

zult gij

met

mij in

daar niet reeds de volle heerlijkheid voltooid, maar

deze gevloekte

aarde

in

een toestand, die als het

paradijs tegenover den hemel stond.

Maar de

;

neergelegd onder het

stof.

En

terwijl

psychische zaligheid genoot, zou Hij als de geïncarneerde Messias het

ziel

lijden

worden

Christus zou begraven

blijven

smaadheid van „Stof

Adam

zijt

gij

dragen van de scheiding, die in

ziel

en lichaam ondervond en de

het stof ter neer te liggen.

en tot stof zult

gij

wederkeeren."

God koos zijn steunpunt in de wereld en van het steunpunt, dat God hem in den hemel aanbood. Welnu, steun dan op die aarde, sprak God stof zijt gij en tot stof zondigde tegen

;

;

ging af

zult gij

wederkeeren.

En ook Jezus gaat in het graf. Maar in het graf is zijn ziel niet

verlaten

;

er

wordt

niet toegelaten, dat

de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen