Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 306

Locus DE Deo (Pars Prima.)

288

ibn komt weer meer met ohy overeen

;

De Grieksche naam voor eeuwig

ütxlvcct;.

denzelfden

stam,

uit

De

=

Het woord

Het

begrip

Die stam had

dus op het

ziet

xl'jiv

is

deze, dat het samen-

is

Duitsch Ehe, grondstam ek, welke stam ook

den zin van het gebondene

in

herkomstig van

is

hoe ons woord „eeuwig"

vraag,

De gangbare meening

huwelijk,

maar

celare.

:

steeds, gedurig.

y.el,

xlFwioc.

x'l-'ei,

niet opgelost.

duurzaam,

wat soliede

;

is,

is

Aurum solidum is gesloten goud. Zoo ook staat de echt tegenover omgang het huwelijk met zijn onoplosbaar karakter tegenover

blijvend.

de

nog

is

beteekent

den

is is

aanhoudende bestendige.

met „echt"

hangt

bekend

dus

eene F,

oorspronkelijk

duurzame, afgeleid

ook

die

het beteekent

lossen

;

vrije liefde.

wordt

Afojy

de

in

menschenleven.

Cf.

der

Graeciteit

Homerus

:

klassieken

rhv AiVe

«f/^^x,/^

eerst gebezigd

het

re kxI

a/óji/

en het leven. Het menschenleven, hier a/wv genoemd,

is

voor een

dezen begaf de adem

;

voor ons een onbekende

tijd. Van daar is xlw in de Graeciteit overgegaan op het meer algemeene begrip van eene ver zich uitstrekkende periode, en van daar weer op een tijdsduur van honderd jaar, saeculum, eeuw. Het NieuwTestamentisch begrip van xlw in den zin van Y.brrfxzc (Hebr. 1:2: ÏTroir^Tvj rolq

en onberekenbare duur van

cültjivxc^

en

de werelden geschapen)

Hij heeft

voorloopig

wij

laten

beteekenis van het b.

Komen

woord

opslaan,

waar

noodig.

Voor

het

33

:

Dit

D^ly ^x

naam

is

epexegese zal

„Ik

Deut.

32

eedzwering D^ly^,

Ik

:

;

zijn

bij

die

Schrift, dat

de

den zin en de

tot

de virtus

eerst de plaatsen in de Schrift

Dei gevindiceerd wordt. Niet

alle

plaatsen zijn

viertal volstaan.

een tamariskenboom

de

in

om

is.

van het Goddelijk wezen,

des Heeren, en dat deed

moeten

Wij

niet essentieel

doen

door „bosch" weergegeven,)

de eerste maal

is

te

Oude Testament moge een

Hij plantte

:

ir0 den Naam

geroepen.

zoodanig

de klassieke Graeciteit onbekend

in

ons hier alleen

noemen, dan moeten wij

aeternitas

die

niet al te juist

(n

als

is

het

wijl

wij nu tot de eeuwigheid

Dei, die wij aeternitas

Gen. 21

rusten,

de

in

(^i£^x,

bij

Berseba, en

hij

door

rx\TV

hij

te

Statenvertaling riep aldaar

noemen

aan

driV ^N.

Jehova onder dien naam wordt aanbeduidenis hiervan wèl verstaan.

eigenaardige

nln\ Hierbij hebben wij dus een bewijs, dat men den Ik

zijn

zal"

reeds

begon

te

vatten, al

was

hij

nog

geopenbaard.

40 spreekt de Heere slechts

leef in

éene

:

n; D^^K'-^n nc'N (dat

hand wordt opgeheven)

eeuwigheid.

Dat

^n

is

hier

;

is

het teeken van de

en Ik zal zeggen

niet het

verbum

r^^n,

:

""DiN 'n

maar een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen