Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 842

;

Locus DE Christo (Pars Tertia).

26

tevens schuilt de quaestie der plaatsbekleeding en ongelukkigerwijs het begrip

van

plaatsbekleeding

Christus'

dat

wel,

belijdt

een

geheel

geworden

fortuit begrip

voor ons leed, maar waarom begrijpt men

hij

komt de aanklacht van de „bloedtheologie, schuldige sterven laat" en dan

is

die

niet

Men

is.

en dan

;

den onschuldige voor den

het plaatsbekleedend lijden

weg

en komt de

Ethische theologie, die de verzoening terugbrengt tot de kribbe van Bethlehem

en

dat

leert,

staat

komt het Neo-Kohlbruggianisme, dat zegt, dat Christus onze En hoe onzinnig en ongoddelijk deze gedachte is, toch heeft

dan

en

;

erfschuld droeg.

een

de vermenging der goddelijke en menschelijke natuur be-

in

zij

zij te kennen geeft, dat het plaatsbeEn dit hangt weer saam met het ambt, omdat de plaatsbekleeding in het ambt schuilt. Tot dusver hebben wij een poging gewaagd om bij de verklaring van het ambt terug te gaan tot den toestand vóór den zondeval. Onze beste Theologen begingen altijd de fout, dat zij de ambten alleen respectu peccati namen en

zij

betrekkelijk

kleedend

zeiden

Christus

:

priester,

recht,

uitsluitend

is

wij zondig zijn

wijl

zooverre

in

kan

niet fortuit

lijden

maakt den indruk, dat

;

zijn.

omdat ons verstand verduisterd is koning, omdat wij tegenover Satan staan. Dit profeet,

dus geen ambt zou geweest zijn, als er geen was tusschenbeide gekomen. Door dat laten optreden van de ambten respectu peccati wordt het ambt contingent. Om daaraan te ontkomen moet men in het paradijs zelf zijn fundament zoeken en Adam nemen, zooals God hem schiep, eer er van zonde sprake was. Later zullen wij zien, hoe de

nu

er

zonde

van

quaestie

de

oboedientia

komen,

omdat men

instinct

dit

begrepen,

Schepper recht de eeuwige in

het

:

leven

in

als

zaligheid

kennen

hij

kennen.

te

op

de eeuwige

zegt

Hem

leven",

te

wijst

den

zaligheid

beeld

zijn

;

harte

want

lief

die

in ;

tot

heeft

te

is

om God

in

drie ligt het drievoudig

de wijze, waarop in

Zijnen

Hem

hebben en met

liefhebben op den priester

het

kon

helderheid

met wonderbaar

het heerschen van den koning.

werd aangetoond

dat

nooit

Adam geschapen

„dat

:

van

d.i.

passiva,

De Catechismus

profeet

nu hebben weer hun vasten grond naar

en

activa

voorbijzag.

dit

in

ambt ;

het

Die drie

God den mensch

schiep

de vorige paragraaf, die psycholo-

gisch-analytisch in den mensch inging en aantoonde, hoe de intermediate juxtapositie

van

zijden ging

dat

:

mensch maakte, dat deze

den naar

God

God den mensch

den mensch en

hand

volgt,

zijn

(receptief) of naar de

trilogische

werking naar twee

wereld (productief). Vat men dus,

schiep trilogisch en bilateraal en dat

uit die creatie

van

intermediate positie de werkzaamheid van hoofd, hart en

dan volgt daaruit noodzakelijk het bestaan van een drievoudig ambt. voor dat drievoudig ambt andere namen als de zaak maar

Neem desnoods

vaststaat en de zaak

is

:

dat de uiting van den

mensch

drieledig

is

en

in

elke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen