Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 710

:

Locus DE Christo (Pars Secunda).

8 van

menschen.

andere

alle

niet

kv^p'^TCD (d. w.

Toïj

mensch

Elk

v/;c

is

menschheid). Er

de

z.

is

óvrp'^7rw of

maar

'c.v^p'jiTrsu,

onderscheid tusschen „men-

schenzoon" en „zoon des menschen". Zoon des menschen duidt aan het gronddat

type,

menschehjke

de

in

natuur

Deze naam

ligt.

leidt

dus niet naar de

bladeren of de takken, maar naar den wortel toe.

Ook hier dus weer hetzelfde resultaat, dat niet aan een menschelijk individu mag gedacht. De oude gereformeerde Dogmatieken zijn op dit punt niet tot helderheid gekomen. De tegenstelling van organisch en atomisch leven is eerst deze dagen helder ingezien. Vandaar dat onze Gereformeerden op

in

wei goed, maar meestal zeer duister en

wortel

naast

zijn

dan zullen

kan

bladeren,

Adam

wortel.

staat

kinderen

als

de

dat

dit

punt

het verschil niet inziet tusschen

Adam

de

is

een gelijke, evenmin als een vader

Houden

gelijke staat.

als

begrijpen,

wij

ons

naast

Wie

voelen. Wij zijn de bladeren,

niet

dit

niet

zijn.

bladeren

wij die tegenstelling in

zijn

=/

h.-j^p'^7rot

't

oog,

en de wortel

ó

o'.vB-p'j^TTCt;.

Wordt de

30

hoofd

het

een politieke

vergadering,

het hoofd weg, dan

verwisselbaar, dat

plante

met

Hem

is

;

dood. Het kenmerk, of hoofd over-

niet

daaruit of het verwisselbaar

is

;

is

het niet

het een wezenlijk hoofd. Aangezien Christus nu het eenige

is

eeuwige hoofd

nog

blijkt

is,

het hoofd zijn van een school, een

een land, maar op overdrachtelijke wijze

partij,

drachtelijk of reëel bedoeld

en

Men kan

het lichaam

is

omtrent het ééne lichaam, waarvan Christus

leert

en wij de leden.

is

was om-

voorstelling dat Christus een menschelijke individu

vergeworpen door wat Paulus

Hij

is

blijft,

worden,

één

dus een reëel hoofd. De uitdrukkingen lichaam met

Hem

—

zijn

Gal. 2

:

20

:

ééne

etc.

—

zijn niet figuurlijk, maar reëel en zij ontleenen hun recht van bestaan volgens Rom. V aan de verhouding tot Adam. Het „zijn in de lendenen van Adam" is niets dan de aanduiding van onzen organischen samenhang met Adam. Wordt deze uitdrukking dus op Christus overgebracht, dan wil dit zeggen, dat

Christus

het organisch hoofd van de

gemeente en dus de wortel der kerk

is.

Wij mogen dus wel zeggen, dat Christus de menschelijke natuur aangenomen heeft

;

dat

mensch geworden

Hij

noemen, maar nooit

mensch".

„'/z

is

wij

;

Het

mogen Hem „zoon des menschen"

cijfer

der menschen

is

niet

door

Hem

met één vermeerderd. Wij

mogen dus

nooit

met de voorstelling meegaan,

God 'n mensch hebben aangenomen nam de menschelijke natuur aan. substantie of substraat

Een tweede vraag menschelijke natuur

is

;

zijn

is,

(niet

de

partes

werden

;

de

is

is

dus

niet

zou de Zoon van

als

Nestoriaansch.

Hij heeft

substraat

of

dat

De Zoon van God

een eigen menschelijke

de Goddelijke natuur.

menschelijke

natuur

van Christus een ware

geweest, een vraag die vooral na de negatie van

gaande punt van belang 10

;

Het bewijs leverde de Kerk op

is.

constituentes

naturae

humanae worden

in

drieërlei

tvsFjuck

is

bij

voor-

manier

Christus gevonden

Christus bezit ze nu nog). Die partes zijn t':>ux en

de beteekenis van

't

fjy^r,

de Anthropologie uitvoerig gehandeld).

(over

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen