Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 168

LOCUS DE MAGISTRATU.

140

kan dat

op

men God

tenzij

zijn,

men

Een

te zetten.

zij

Dan

wegcijfere.

is

ook volkomen consequent,

het

het huldigen van souvereiniteit van

bij

volk eo ipso verklaart

't

ook

dergelijk iets doet zich voor

in

God

onze dagen, dat men

ook van Moderne, klassieke en literaire zij weer min of meer vroom begint worden, waar men vroeger van geen godsdienst hoorde. Neem b.v. Dr. Pierson, vraag hem naar religie en ook zeker is hij vroom, maar het is geen religie, waardoor hij gevoelt, dat er gezag over hem wordt geoefend; neen, zijn religie

te

het eenvoudig spel van de poëzie van

is

gezag.

Waar men

brengt,

is

God

het denkbeeld van

gevonden,

Het

kringen

die

in

als

't

geen schepsel bekend

van religieuse poëzie

boven den mensch staande religie

in eere

niet terug-

geen gezag of macht.

we God den Heere wegdenken

als

dat boven ons staat, dan

is,

met recht en

hart, niets uitstaande

spelen

de mensch supremum en heeft de

blijft

volkomen waar, dat

is

het

op aarde

er

de mensch supremum en

is

het in den aard der zaak, dat men den mensch als souverein erkenne. Van welken aard die souvereiniteit dan is, daarover later. Niemand is dan homini superior. Omgekeerd in eiken kring en in elk hart, waar God de Heere als de levende God erkend wordt, die altijd boven ons en alles staat, daar ligt het ook in ligt

den

aard

der

zaak,

dat

alleen

Souverein

Hij

kan en souvereiniteit kan

zijn

bezitten.

Ten tweede

20.

ligt in het

Zoodra men aan hetgeen supremum

duldt geen grenzen.

anders

niet

dit

dan

beduiden,

dat het

supremum

is

bepaald opzicht, onder één bepaald oogpunt

één

in

begrip souvereiniteit het alomvattende. Souvereiniteit

;

is

op

stelling,

dat

mensch,

leidt

Supremus

is.

er

't

God

eene gebied

natuurlijk

Daarom

laat

toe 't

Souverein zeggen,

te

is

dat

stelt,

kan

evenwel volgt dan, dat

andere terreinen liggen, waar anderen souverein

daarnaast

grenzen

op één bepaald gebied,

zijn.

Deze voor-

en op een ander gebied de

God

niet

in

absojuten zin

gebied van souvereiniteit niet eenige grens toe

en elk begrip van souvereiniteit, dat beperkt, bepaald of begrensd, onderwer-

ping die

zoekt door macht tegenover een macht, die weerstand biedt of een wil, zich

verzetten kan en iets uit zich zelf poneeren,

is

vernietiging van het

want er kan geen macht of wil zijn, die zich verklaart en verzet tegen de suprema potestas, tenzij die macht en wil een steunpunt hebbe, waarvan ze uitgaat en tegen God indringt. begrip

Dit

zelf,

„buiten

God

liggen"

tweegodendom in pans en Ahriman met het

cessie, dat

bepaalt

de

zijne

God God mag mensch,

poneert

juist

een begrip van een dubbelen god,

het Perzisch dualisme van

Dews,

zijn als

of

is

Ormuzd met

dit niet het geval,

dan

zijn

Amschads

blijft

de con-

goedwillige concessie van den mensch.

op welk gebied God supremus en

hij

Dan

zelf het zal zijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen