Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 349

;

§

Om

dit te begrijpen

moeten

'Av^p(j>xoc

av^p'^TTQc

09

De Dooa.

wij wel

ai/3-/ja)xo^-

De

7.

onderscheiden tusschen

quod ad existentiam en quod ad qualitatem.

quod ad existentiam kan nooit

evenmin

vernietigd,

een

als

quod ad chemisch deeltje, en alle spreken van wie voor existentiam is onzin. Adam bleef dezelfde na zijn geestelijken dood, hem zag loopen, en evenzoo de bekeerde mensch na zijn geestelijke wedereen Kxcvbq of TrxXxihq 'ivB-pojTroc

geboorte.

mensch ook een qualitas en die qualitas zit niet alleen maar evenals bij de plant en het in spier-, ziels- of wils-kracht of wat ook dier de schoonheidsgedachte de gedachte Gods is over de geheele bloem en het geheele paard zoo is ook die qualitas de uitdrukking van de gedachte Gods

Maar nu

heeft de

;

;

;

Die qualitas

over den geheelen mensch. dat

in

maar

mensch,

den

dus

is

niet

van een

van den geheelen mensch

;

deel,

van

dit of

en daarom wordt die

genoemd de -xxXxibq of y.xivoq cKvS-pwTrog. Was deze qualitas eene hebbelijkheid, die er bij kwam, dan zouden wij moeten spreken van de 7ra?.x/.óg of KXivóg hebbelijkheid in den mensch; maar omdat deze qualitas eene centrale is, die op den geheelen mensch slaat, die, dewijl de mensch een qualitas in de Heilige Schrift

organisch ckvB-p(^7rcg.

haar

wezen is, reikt zoover de mensch rijkt, daarom heet die qualitas En daar die qualitas goed of kwaad kan zijn, noemt de Heilige Schrift

k/xcuóc

of TrxXxióg.

Toen God Adam schiep, gaf hij aan Adam het zijn van av3-/:w7rc<,- quod ad existentiam en quod ad qualitatem. In de ie hoedanigheid was hij aan God verbonden met onlosmakelijke banden

nl. die van het creatuur aan den Creator. de 2e hoedanigheid lag hij aan God verbonden,

;

In

gelijk

Luc.

3

zegt,

als

zoon aan Zijn Vader

;

niet als creatuur

dus het genetische begrip

maar ;

die

band was wel losmakelijk. Die

xvB-poiTTog

ven zoodra

nu quod ad qualitatem, dien

Adam

zondigde.

Toen de zonde

Adam van God intrad

was

ontving,

is

gestor-

de mensch dood.

Wie

Schriftbegrip van „dood" goed vat, staat pal tegenover het Arminianisme. Immers de ^xuS-pwTrcg quod ad qualitatem heeft betrekking op de ethische zijde van den mensch; door dit in te zien, begrijpen wij ook ons volkomen bederf dit

de mensch

is

zedelijk een

Daarachter, daarna

ligt

lijk.

de wedergeboorte.

Zoodra die avB-pwrog quod ad qualitatem

om

doet nu die wedergeboorte.^

sterft, slaat

de natura

in het

tegendeel

en ontstaat er een andere avB-pwTrcg; niet een hebbelijkheid of neiging maar een

geheel andere (quod ad qualitatem) die,

Wat

xu3-p(j^7rog.

door de zonde afgesneden, omslaat

in

Deze

een

ai/B-pwTrog

quod ad qualitatem,

auB-po^Trog die

minus

is,

of gelijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen