Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 962

;:

Locus DE Christo (Pars Tertia).

146

wezen bij wien een eeuwige raad is en rechtvaardigmaking het maakt op Daarom ons meer den indruk van een formule dan van een levend wezen. te hulp, zeggende: „dat God een verterend vuur" ons komt de Heilige Schrift ;

;

—

vuur

Het onderscheid tusschen

is.

God

het vuur werking uitgaat. Hij

is

immanent de

de fontein,

is

en

daarin gelegen, dat van

licht is juist

geen abstractie, maar een werkende macht

de ruimte en vervult haar geheel.

in

—

springader

w,

d.

z.

daarom ook

Hij heet

de levende, bruisende macht, die de

druppelen opwerpt naar boven en heel den omtrek bevochtigt.

Waar de teekent

Hem

van

Heilige

zoo

in

de leerboeken en

als uit

En dat

doordringt.

ons leven, werpt

alles neer,

zij

daar

Gods

Waar

lijn.

wat

niet

gebeden

in

durven naderen

wien

aan

Middelaar,

en

priester

Hem

tot

volkomen

als niet

Majesteit ons omgeeft en

heilig

en rein

hoe

;

is.

zal

in

En hoe de Kerk

tusschenbeide treedt die Hooge-

gebroken of onrein

niets

Hem

de Majesteit Gods indringt

nu Gods volk met zulk een God gemeenschap oefenen

zal

kennen en

leert

krijgen wij een heel anderen indruk

het alsof

is

nu de andere

is

God

ons zoo den levenden

Schrift

machtige beelden,

is

en die met de

vrucht van zijn kruis de zonden van zijn volk toedekt en overdekt?

Zoo ligt dus in het snijpunt dezer twee lijnen — eenerzijds het potentia arm zijn van Gods kind maar actu rijk in Christus, en anderzijds het immanente de noodzakelijkheid, dat Christus als indringen van Gods Majesteit in ons

—

onze Hoogepriester voor ons intercedeere en verzoening teweeg brenge. Die daad nu van Christus heet

van

van

oogenblik

het

om

genadetroon

te

—

gebed wegneemt en Christus ergens

den hemel

in

Het eerste kan die

altoos

is,

Ze kan

voorbidding.

hemelvaart

zijn

bidden

zijn

Door excessus,

door defectus miskend worden.

als

men

óf

door excessie óf

zich Christus voorstelt

geknield liggende voor den

af altoos

maar ook per defectum, herleidt tot een losse,

als

men

zwevende

allen

vorm van

gestalte, die daar

niets doende.

niet, wijl het te kort

met de profetische en

de Heilige Schrift ons Christus

doet aan

zijn

koninklijke waardigheid,

priesterlijke vereenigd niet voorstelt in

blijft,

den hemel

voorts ook wijl als geknield lig-

gende, maar als zittende ter rechterhand Gods,

Het laatste kan evenmin, vleesch

een

ten hemel gevaren

menschelijk

een wereld moet

Verder

ons

eindige

is

in

de Heilige Schrift

en dus

Hem

waarin Hij

als

in is

leert,

dat Christus met ons

een eindige gestalte

;

dat er derhalve

en dat er ten slotte ook

in

den hemel

mensch handelen en werken kan.

vorm door te dringen, waarin Christus voor ons bidt, komt wat sentimenteele fantasie daarover verdichtte, moet verSlechts dient men wel aan deze beide momenten vast te houden in

niet toe.

worpen.

bewustzijn zijn,

wijl

den

Alles

vorm en menschelijke verschijning

—

maar

in

den staat der heerlijkheid

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen