Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 627

:

Caput

De Mediatoris Persona.

III.

merken zou.

het verschil niet

Het

om

praeëxistentie

begripsverwarring

;

te

79

etc.

spenen aan

dat wegslinken van het reëele in

Daartoe in

is

noodig

ons bewustzijn het helder op-

Alle spreken van een persoonlijk voorbestaan van den

nemen.

is

voorkomen.

te

al

dat wij het zelf duidelijk begrijpen en

10.

De

2.

;

daarom onze roeping, ons

is

het gebruik van onduidelijke woorden,

de ideëele voorstelling

§

!

Zone Gods

is

spreken van een persoonlijk voorbestaan van Christus

alle

om

een spelen met woorden,

voor de reëele de ideëele praeëxistentie

in

de

plaats te schuiven.

Te spreken van een voorbestaan

het

zijn

praeëxistentie van Jezus gaat

van

zijn

ontvangenis en geboorte tot aanzijn

;

éér bestond het niet.

De

menschelijk wezen moet zoo sterk mogelijk geloochend.

zijn

werd verdedigd door toe

praeëxistentie van

Deze valsche

tengevolge daarvan werd Jezus ook vóór zijne ontvangenis

;

De pogingen van naar

zoeken,

zekere

het verleden, dan

ik

bestond reeds

realiteit

tot

een mensch

verlaagd tot een apart soort heme-

ik

van Jezus' praeëxistentie in

in

dat volk gelegd,

Ga

iedereeen.

ik

terug

beginnen met mijn ontvangenis en geboorte

niet

de wenschen en beden van mijne moeder, Er

mijne geboorte

bij

realiteit

Dat geldt van

mislukt.

moet

de

van afstamming en heiligheid

voorvaderen.

mijner

de novo

niet

in

om

Ethische zijde,

evenzeer

zijn

in

trekken

Hij

ook de Gnostieken leerden.

ling, gelijk

Israël,

leer

Het paste de praeëxistentie ook op Jezus

het Arianisme.

gemaakt, zijne Godheid verloochend en

te

nog minder, want dit zou kwam pas met zijn

menschelijk wezen en dat

verwantschap van karakter

is

uit

;

de karakter-

in ;

ik

ben dus

den hemel gevallen, maar heb wortelen van

aanzijn, evenals een boom. Vat ik het in dien zin op, dan is bij elk mensch van eene praeë<istentie te spreken en hef ik dus juist de exceptie voor Christus op en dat ik bij Christus met eene exceptie te doen heb, blijkt hieruit,

mijn

;

dat niemand zal zeggen

Plato

Bij

vinden

wij

:

Eer mijn grootvader was, was 't

ik

eerst die philosophische praeëxistentie ontwikkeld

hem had alles hier zijn eigenlijke existentie in den -Kca-fxcc Th>y l^v^y men alles geleerd en op aarde rondwandelende bracht men zich slechts te binnen wat men daar vernomen had. Die soort idiologische praeëxistentie is dus Platonische philosophie. Nog reëeler vindt men dit bij volkeren volgens

die

;

had

daar

aan

zielsverhuizing gelooven

;

zij

meenen, dat de personen reeds vroeger

bestaan hadden en van lichaam tot lichaam trokken. Al deze voorstellingen moeten gebannen.

Slaan

wij

't

mensch

geen

Evangelieblad op, dan zegt Christus daarin van zich

van

zich

zelf zal getuigen.

Wij hebben hier

te

zelf,

wat

doen met een

unicum quid, een geïsoleerd verschijnsel en dat moet verklaard. Wij hebben ten

iste

in

ons aanzijn

te

onderscheiden tusschen vier perioden

:

van volwassen man.

ten 2^^ de voorafgaande periode van rijping, beginnende bij de ontwaking van het bewustzijn (ongeveer op ons 7^^ jaar en durende tot wij een volwas-

sen

man

zijn).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen